புதன், ஆகஸ்ட் 16, 2017

காளமேகத்தின் அறிமுகம்





அறிமுகம் செய்வது என்பது பெரிய கலை. ஒருவரைப் பற்றி ஒருவரிடம் அறிமுகம் செய்யும்போது இருவரின் மனங்களும் கசங்கி விடாமல், நொருங்கி விடாமல் மென்மையான சொற்களால் மேன்மையாக அறிமுகம் செய்யவேண்டும்.

சுய அறிமுகம் செய்து கொள்வது என்பது இன்னும் கடினமாகது. எதிரில் நிற்பவரிடம் நம்மைப் பற்றி அதிகமாகவும் சொல்லிவிட முடியாது. குறைவாகவும் சொல்லமுடியாது. எதனை விடுவது, எதனைக் காட்டுவது என்ற குழப்பத்திற்கு ஆளாகி எதையும் சொல்லாமல் வெற்றாளாக நின்று விடுகிற நிலைகூட ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

காளமேகப்புலவர் ஒரு பெருங்கவிஞர். இவரின் இயற்பெயர் வரதராசன் என்பதாகும். இவர் மேகம்போல கவிமழை பொழிவதால் காளமேகம் என்று சிறப்பிக்கப் பெற்றார். இவரின் இயற்பெயர் மறைந்து காளமேகம் என்ற சிறப்புப் பெயரே நிலைத்துவிட்டது. இலக்கிய வரலாறுகளிலும் ஆளுமை பெற்றுவிட்டது.

காளமேகத்திடம் அதிமதுரக் கவி என்ற கவிஞர் “யார் நீவீர்” என்று கேட்டார்.

அப்போது;

“ஐந்து நாழிகையில் தூதினைப் பாடுவேன்
ஆறு நாழிகையில் மாலை பாடுவேன்
ஏழு நாழிகையில் அந்தாதி பாடுவேன்
பத்து நாழிகையில் மடல் கோவை பாடுவேன்
ஒரு நாள் முழுவதும் இருந்து பரணி பாடுவேன்
காவியம் இரு நாள்களில் பாடி முடிப்பேன்”

என்று தன்னை அறிமுகம் செய்து கொள்கிறார் காளமேகம்.


எத்தனை பெரிய தன்னம்பிக்கை அவரிடம். அதெல்லாம் சரிதான். அதென்ன நாழிகைக் கணக்கு. இருபத்து நான்கு நிமிடங்கள் ஒரு நாழிகை ஆகும்.

ஏறக்குறைய இரண்டு மணி நேரத்தில் தூது இலக்கியம் பாடிடும் வல்லமை பெற்றவர் காளமேகம். அவருக்கு இரண்டரை மணி நேரம் மாலை இலக்கியம் பாடப் போதுமானது. உலா, அந்தாதி இலக்கிய வகைகளைப் பாட இரண்டே முக்கால் மணி நேரங்கள் போதுமானது. நான்கு மணி நேரத்தில் மடல், கோவை பாடும் வல்லமை பெற்றவர் காளமேகம். நாள் முழுவதும் பாடுவது பரணி. இரு தினங்களில் பாடுவது காவியம்

இந்தப் பட்டியலில் காளமேகத்தின் கவி வல்லமை தெரிகிறது. அதே நேரத்தில் எந்த இலக்கியப் படைப்பு எவ்வளவு நேரத்தில் எழுதப்பட இயலும் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளமுடிகின்றது. தூது இலக்கியம் கண்ணி என்ற பாவகை சார்ந்தது. அது பாட எளிமையானது என்பது தெரியவருகிறது. மாலை இலக்கியம் தூதுக்கு அடுத்த நிலையில் பாடுவது எளிமையானது. உலா, அந்தாதி அடுத்த நிலையில் பாடவல்லது. அதவாது நூறு பாடல்கள் உடையது அந்தாதி. அந்தாதித் தொடையில் பாடப்படுவது. இதில் ஒரு பாடல் பாட ஒன்றரை நிமிடங்கள் போதுமானதாகக் காளமேகத்திற்கு இருந்துள்ளது. பரணி இலக்கியம் பாடுவது கடினமானது என்பதும், காவியம் பாடுவதும் கடினமானது என்பதும் இந்த வரிசையின்படி தெரியவருகிறது.

அதிமதுரகவியிடம் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளச் சொன்னதாக இன்னொரு தனிப்பாடலும் கிடைக்கிறது.

“இம்மென்னு முன்னே யெழுநூறு மெண்ணூறும்
அம்மென்றால் ஆயிரம் பாட்டு ஆகாதோ - சும்மா
இருந்தால் இருந்தேன். எழுந்தேனே ஆயின்
பெருங்காளமேகம் பிள்ளாய்”

என்னும் பாடல் சொல்லித் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்கிறார் காளமேகம்.

இம் என்று சொல்லுமுன்னே எழுநூறு பாடல்கள் எண்ணூறு பாடல்கள் பாடும் ஆற்றல் பெற்றவன். அம் என்று சொன்னால் அந்தக் கால எல்லைக்குள் ஆயிரம் பாடல்கள் பாடி முடித்துவிடுவேன். சும்மா இருந்தால் இருப்பேன். பாடக் கிளம்பிவிட்டால் நீர் நிறைந்த காளமேகம் போலப் பொழிவேன் என்று தன்னை அறிமுகம் செய்து கொள்கிறார் காளமேகக்கவி.

பாடல் பாடுவதே தன் வாழ்க்கை என்று வாழ்ந்திருக்கிறார் காளமேகக்கவி. கவிதைகள் படைக்காத நேரம், சும்மா இருக்கும் நேரம் என்றும் காளமேகம் குறித்திருப்பது அவரின் கவிதையாற்றலின் மேன்மையைக் காட்டுவதாக உள்ளது.

எமக்குத் தொழில் கவிதை, நாட்டிற்குழைத்தல், இமைப்பொழுதும் சோராதிருத்தல் என்ற பாரதியின் வாக்குக்கு முன்னோடி காளமேகப் புலவர். இவரின் பாடல்களில் நேரடியாகப் பொருள்களைப் பெறுவதை விட மறைமகமாகவே பெற இயலும். இவரின் பாடல்களில் புதிர்கள் நிறைந்திருக்கும். இந்தப் புதிர்களுக்குள் வாழ்வின் உண்மைகள் ஒளிந்திருக்கும்.

இதோ அவரின் இனிய பாடல் ஒன்று;

“பண்புளருக்கு ஓர் பறவை. பாவத்திற்கு கோர் இலக்கம்
நண்பிலாரைக் கண்டக்கால் நாற்காலி - திண்புவியை
ஆள்வார் மதுரை அழகிய சொக்கர்க்கு அரவம்
நீள்வாகனம் நன்னிலம்”

என்பது அவரின் பாடலாகும்.

இந்த நான்கு அடிப்பாடலில் நான்கு செய்திகள் ஒளிந்து கிடக்கின்றன.

பண்புளருக்கு ஓர் பறவை என்ற அடியில் ஒளிந்திருப்பது ஈ என்ற பறவை. பண்புள்ளவர்களுக்கும் ஈக்கும் என்ன தொடர்பு. நல்ல பண்புகளைப் பெற்றவர்களுக்குப் பொருள்களைக் கொடுக்கவும். அதாவது ஈயவும் என்பதையே பண்புள்ளவர்களுக்கு ஓர் பறவை என்று புதிர் வைக்கிறார் காளமேகம்.

பாவத்திற்கு ஓர் இலக்கம். பாவத்திற்கும் இலக்கத்திற்கும் என்ன சம்பந்தம். இணைக்க முடியாதவற்றை இணைப்பவன் கவிஞன். இணைப்பது கவிதை. பாவத்திற்கும் எண்ணுக்கும் என்ன தொடர்பு. பழி, பாவத்திற்கு அஞ்சு. அதாவது பழி பாவம் செய்வதற்கு அஞ்சவேண்டும் என்பதைத்தான் பாவத்திற்கு ஒர் இலக்கம் என்று புதிராக்குகிறார் காளமேகம்.

அடுத்து நண்பிலாரைக் கண்டக்கால் நாற்காலி. போலி நட்புடையவர்களை நாற்காலியில் அமர வைக்கவேண்டுமா? ஐயையோ அது சரியா என்று எண்ணலாம். நாற்காலி என்றால் என்ன பொருள். இருகாலி மனிதன், பறவை. நாற்காலி யானை புலி போன்ற விலங்கு. நாற்காலி என்பதற்கு விலங்கு என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். இப்போது நண்பிலாரைக் கண்டக்கால் நாற்காலி என்பது புரியவரும். நண்பில்லாதவரைக் கண்டால் விலகி விடவேண்டும் என்பதே இந்தப் புதிர்.



அடுத்த அடி இன்னும் அதிக பொருள் வளம் கொண்டது. சொக்கர்க்கு அரவம் நீள் வாகனம் நன்னிலம் என்பது நிறைவடி. இதில் அரவம் என்றால் பாம்பு என்றுதானே பொருள் கொள்ளுவோம். இந்தப் பாடலுக்கு அரவம் என்பதைப் பணி என்று பொருள் கொள்ளவேண்டும். சொக்கருக்கு எது வாகனம். விடை என்ற காளை. பணிவிடை என்பதை அரவம், வாகனம் என்ற இரண்டு சொற்கள் வழியாகப் பெற்றுக்கொண்டோம். நன்னிலம் என்பது செய் நிலம் என்று இலக்கியங்களால் குறிக்கப்படும். பணவிடை செய் என்பதை அரவம், வாகனம், நன்னிலம் ஆகிய சொற்கள் கொண்டு வருவித்துக் கொள்கிறார் காளமேகம்.

காளமேகம் பாடல்களில் பூட்டும் இருக்கும். சாவிகளும் இருக்கும். பூட்டைச் சரியான சாவிகளால் திறந்து மறைந்து இருக்கும் பொருளை உணர்ந்து கொள்ளவேண்டும். இது படிப்பவருக்கு சாவால். படைப்பவரின் வெற்றி.

என்னைப் புவியில் ஒரு பொருளாக்கியவர் இராமானுசர்

Siragu raamaanujar1
நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் ஆழ்வார்களின் வைணவப்பாடல்களை மட்டும் கொண்டதல்ல. அதனுள் இராமானுஜர் பற்றிய பனுவலும் இடம்பெற்றுள்ளது. இராமானுச நூற்றந்தாதி என்னும் அப்பனுவலை எழுதியவர் திருவரங்கத்து அமுதனார் என்பவர் ஆவார். இவரின் இயற்பெயர் தெரியாத நிலையில் அமுதனார் என்பதே இவர் பெயராக அமைந்தது. திருவரங்கத்துக் கோயில் நிர்வாகப் பொறுப்பில் இவர் இருந்தவர் என்பதால் திருவரங்கத்துடன் இவர் பெயர் இணைந்து திருவரங்க அமுதனார் ஆனார்.
இவர் இராமானுச நூற்றந்தாதி என்ற பெயரில் நூறு பாடல்களை அந்தாதி முறையில் எழுதியுள்ளார். இவரின் ஆயிரக்கணக்கான பாடல்களில் இந்நூறை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு மற்றவற்றை விலக்கி விடுகிறார் இராமானுஜர். இத்தொகுப்பு நாலாயிரத்தில் இணைந்து நாலாயிரம் என்ற தொகையைத் தந்து, நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தத் தொகுப்பிற்கு முழுமை தருகிறது.
இந்நூலில் இராமானுசரின் பணிகள், பெருமைகள், வைணவத் தொண்டு ஆகியனவும், தனக்கும் இராமானுஜருக்குமான தொடர்பின் வலிமையையும் திருவரங்கத்து அமுதனார் எடுத்துரைத்துள்ளார். இப்பாடல்கள் வழியாகப் பெறப்படும் இராமானுஜர் பற்றிய செய்திகளை வெளிப்படுத்துவதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.
திருவரங்கத்து அமுதனார் திருவரங்கம் கோயிலின் வழிபாட்டு முறைகளை மேற்பார்வையிடும் பணியில் இருந்தவர். இவரின் போக்கு சரியில்லாத நிலைக்கு வந்தபோது இராமானுஜர் இந்நிலை கண்டு வருந்துகிறார். கோயில் நிர்வாகங்களில் சில சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ள அமுதனாரைக் கேட்டுக்கொள்கிறார். ஆனால் இராமானுஜரை மறுத்து தன் போக்கிலேயே திருவரங்கத்து அமுதனார் கோயில் நிர்வாகத்தைச் செய்கிறார். இதனைக் கண்டு பொறுக்க இயலாமல் காஞ்சிபுரம் சென்றுவிட கூரத்தாழ்வரை அழைக்கிறார் இராமானுஜர். அப்போது கூரத்து ஆழ்வான் திருவரங்கத்து அமுதனாரைத் தான் திருத்தி நல்வழிப்படுத்துவதாக உரைக்கிறார். கூரத்தாழ்வான் மெல்ல மெல்ல இராமானுஜரின் பெருமைகளை எடுத்துரைத்து, அவரின் சீர்திருத்தங்களின் தேவைகளை உணரவைத்து, திருவரங்கத்து அமுதனாரின் போக்கில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார். இதன் காரணமாக திருவரங்கக் கோயிலொழுகு முறை இராமானுஜர் வசம் வருகின்றது. எண்ணிய சீர்திருத்தங்களை இராமானுஜர் செய்கிறார். இவருக்கு இயற்பாவை ஆண்டவன் முன்னிலையில் சேவிக்கும் பணி தரப்பெறுகிறது. இதனை முழுமனதுடன் செய்கிறார் திருவரங்கத்து அமுதனார்.
இவ்வகையில் இவர் தன்னைத் திருத்திய இராமானுஜரையும், கூரத்து ஆழ்வானையும் குரு நிலையில் வைத்துப் போற்றுகிறார். இதனைப் பின்வரும் நிலையில் இவரின் அந்தாதிப் பாடல் உரைக்கின்றது.
“மொழியைக் கடக்கும் பெரும்புகழான் வஞ்ச முக்குறும்பாம்
குழியைக் கடக்கும் நம்கூரத் தாழ்வான் சரண் கூடியபின்
பழியைக் கடத்தும் இராமாநுசன் புகழ் பாடியல்லா
வழியைக் கடத்தல் எனக்கினி யாதும் வருத்தமன்றே!” (3899)
என்ற பாடலில் தன் குரு இருவரையும் போற்றுகிறார் திருவரங்கத்து அமுதனார். கூரத்தாழ்வான் தான் உயர்ந்த குலத்தவர் நிறைய படித்தவர் ஒழுக்கத்துடன் வாழ்வை நகர்த்துபவர் என்ற மூன்று குணங்களுக்கு உரியவர் என்றபோதும், இவற்றால் மமதை பெறாதவர் என்று சொல்லி இப்பாடலில் அவரை வணங்குகிறார். இராமனுஜரின் வழிகாட்டுதலின்படி தான் நடப்பதால் எந்த வருத்தமும் தன்னை அணுகாது என்று இராமானுஜரையும் இப்பாடலில் போற்றுகிறார். இவ்வகையில் தன்னை நல்வழிப்படுத்தியோரை வணங்கி, குருபக்தி மிக்கவராக திருவரங்கத்து அமுதனார் விளங்குகிறார்.
தான் இராமனுஜருடன் முரண்பட்டுப் பின் சரண் அடைந்த நிலையை மற்றொரு பாடலிலும் குறிக்கிறார் திருவரங்கத்து அமுதனார்.
“என்னையும் பார்த்து, என்னியல்வையும் பார்த்து எண்ணில் பல்குணத்த
உன்னையும் பார்க்கிலருள் செய்வதே நலம் அன்றியென்பால்
பின்னையும் பார்க்கில் நலமுளதே? உன் பெருங்கருணை
தன்னை என் பார்ப்பார்? இராமாநுச உன்னைச் சார்ந்தவரே” (3962)
என்ற இப்பாடலில் திருவரங்கத்து அமுதனார் இராமானுஜரோடு முரண்பட்ட தன்மை தெரிகிறது. என்னையும் ஒரு பொருளாக மதித்து என்னை வழிப்படுத்தியவர் இராமானுஜர். என்னுடைய இயல்புகளையும் அவர் கண்டுள்ளார். பல நற்குணங்களை உடைய இராமானுஜருடன் எனக்கேற்பட்ட இத்தொடர்பினை அறியும்போது என்னிடம் ஏதோ ஒரு நல்ல குணம் இருப்பதால்தான் இது நடைபெற்றது என்பதை உணரமுடிகின்றது. இப்பாடலின் கருத்தில் மறைமுகமாக தன் செயல்களுக்கு வருந்தியுள்ளார் திருவரங்கத்து அமுதனார்.
இராமானுஜரின் சிறப்புகளையும் அவரின் நூற்சிறப்புகளையும், அவரின் கொள்கைகளையும் எடுத்துரைப்பதாகவும் இராமானுச நூற்றந்தாதி விளங்குகிறது.
“தொல்லுலகில்
மன்பல் லுயிர்கட் கிறையவன் மாயன் என மொழிந்த
அன்பன் அனகன் இராமானுசன் என்னை ஆண்டனனே” (3922)
மண்ணில் தோன்றிய பல்லுயிர்கட்கும் தலைவனாக அமைபவன் மாயன் என்ற திருமால் என்று தன் பாஷ்ய உரையில் அறிந்து உரைத்தவர் இராமனுஜர் என்று அவரின் நூற்சிறப்பினை இப்பாடல் காட்டுகிறது.
மேலும் பாஷ்யத்தில் சொல்லப்படும் மற்றொரு செய்தியை
“சேமநல் வீடும், பொருளும் தருமமும் சீரியநற்
காமமும் என்றிவை நான்கென்பர் நான்கினும் கண்ணனுக்கே
ஆமது காமம் அறம்பொருள் வீடிதற் கென்றுரைத்தான்
வாமனன் சீலன் இராமாநுசன் இந்த மண்மிசையே” (3932)
என்ற பாடலில் அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ( தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம்) என்ற நான்கில் கண்ணன் மீது காமம் வைத்து மற்ற மூன்றையும் அவனிடத்திலே விட்டு நிற்கவேண்டும் என்று தன் பாஷ்ய உரையில் உரைத்தவர் இராமானுஜர் என்பது இப்பாடலின் கருத்தாகும்.
மனிதர்களுக்கு உடல் உறுப்புகளை ஆண்டவன் படைத்ததற்கான காரணத்தை மற்றொரு பாடல் குறிக்கிறது.
“சரணமடைந்த தருமனுக்காப்பண்டு நூற்றுவரை
மரணமடைவித்த மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த
கரணமிவையுமக் கன்றென்றி இராமானுசனுயிர்கட்கு
அரணங் கமைத்திலனேல் அரணார் மற்றில் வாருயிர்க்கே” (3959)
என்ற பாடலில் மனிதர்க்கு உடல் உறுப்புகள் தரப்பெற்றதற்கான காரணம் இறைவனை வணங்கிச் சேவை செய்வதற்காகவே என்ற கருத்து உரைக்கப்படுகிறது. பாஷ்ய உரைக் கருத்தாக விளங்கும் இதனையும் இந்நூல் காட்டுகிறது.
இவ்வகையில் ஆழ்வார்கள் பாடிய நாலாயிரத்தில் இராமானுச நூற்றந்தாதியும் இணைந்து இராமானுசரின் புகழை, வைணவத் தொண்டினை ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களுக்குத் தொடர்ந்து அமைவதாகக் காட்டியுள்ளது.

நன்றி- சிறகு இணைய இதழ்

திங்கள், ஆகஸ்ட் 07, 2017

முல்லைப்பாட்டில் காணலாகும் மேலாண்மைச் செய்திகள்



Siragu mullai paattu1
மேலாண்மை என்பதை ‘‘மக்களை வைத்துச் செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்து முடிப்பது” என்று வரையறுக்கிறார் பார்கர் போலெட். வீரிச் கோண்ட்ஸ் என்ற அறிஞர் ‘‘மேலாண்மை என்பது நிறுவனம் அல்லது அமைப்பின் இலக்குகளை அடைய மனித வளம், பொருள்வளம் மற்றும் நிதிவளம் ஆகியவற்றைச் சிறப்பாக பயன்படுத்தும் வழிமுறை” என்று வரையறுக்கிறார். மக்களைக் கொண்டு ஓர் அமைப்பு தன் நோக்கத்தை வெற்றிகரமாக அடையும் செயல்திட்டம் மேலாண்மை என்ற பொதுக்கருத்தை இவ்விரு அறிஞர்களின் கருத்துகள் வழியாகப் பெறமுடிகிறது.
மேலைநாடுகளில் மேலாண்மை என்ற துறை வளர்ச்சி பெற்று ஏறக்குறைய நூற்று இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் கடந்து விட்டன. இந்நிலையில் வளரும் நாடுகளுக்கு இம்மேலாண்மைத் தத்துவங்கள் பரவி அவையும் அத்தத்துவங்கள் வழி நிற்க முயலுகின்றன. இவற்றோடு பழமையான மொழிகளில், இலக்கியங்களில் பல மேலாண்மைக் கூறுகள் அமைந்துகிடப்பதை இன்றைக்கு அறியமுடிகிறது. குறிப்பாகத் தமிழ் இலக்கியங்களில் பல்வேறு மேலாண்மைச் சிந்தனைகள் விரவிக்கிடக்கின்றன. பண்டை இலக்கியமான சங்க இலக்கியங்களில் பல மேலாண்மைக் கருத்துகள் தெரிவிக்கப்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் முல்லைப்பாட்டில் காணப்படும் மேலாண்மைக் கூறுகளை இக்கட்டுரை எடுத்துரைக்கின்றது.
முல்லைப்பாட்டு
போர் இலக்கியமாகத் திகழ்வது முல்லைப்பாட்டு ஆகும். போர் கருதி பிரிந்த தலைவனை எண்ணித் தலைவி வருத்தமுற்றுக் காத்திருக்கும் கற்பு முறைமையைக் காட்டுவது முல்லைப் பாட்டின் பாடுபொருள் ஆகும். இதனை எழுதியவர் நப்பூதனார். இவர் அகமரபினைப் பின்பற்றி முல்லைப்பாட்டினை எழுத வந்தாலும் அதனுடன் பல புற மரபுகளையும் இணைத்துப் படைத்துள்ளார். இப்புற மரபுகள் அரசன், அரசன் சார் பணியாளர்கள், அவர்கள் தம் இருக்கை, பணி போன்றனவற்றை வெளிப்படுத்துவனவாக அமைகின்றன. அகமரபும் புறமரபும் இணைந்த நிலையில் காணலாகும் முல்லைப்பாட்டில் இரு பாடுபொருள்களுக்குமான சமத்தன்மை நிலைப்படுத்தப்பெற்றுள்ளது.
முல்லைப்பாட்டினை மையமாக வைத்து அக்கால நிலையில் ஓர் அரசனின் பாடி வீடு எப்படி இருந்தது என்பதை உணர்ந்து கொள்ளமுடிகின்றது. மேலும் அரசனின் நிர்வாகம், போர் நடைமுறை முதலானவற்றையும் இவ்விலக்கியம் வழி அறியமுடிகிறது.
பாடி வீடு
பாடி வீடு என்பது அரசனும் மற்றோரும் படைஞரும் தங்குவதற்காக அமைக்கப்பெறும் வீடு ஆகும். ஓரளவு வசதிகள், கடுமையாக பாதுகாப்பு அரண் ஆகியன கொண்டு விரைவில் கட்டி முடிக்கப்படும் தன்மை வாய்ந்தது இந்தப் பாடிவீடு ஆகும். இதனைக் கட்டக் கட்டிடத் தொழிலாளர்கள் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. மாறாக படைவீரர்களே இதனை வடிவமைப்பார்கள்.
பாடி வீடு அமையப் பெற்ற இடம் ஓர் ஆற்றின் கரையாக விளங்குகிறது. ஆற்றின் அருகில் இருக்கையை அமைப்பது என்பது முக்கியமான இட நிர்வாகச் சிறப்பாகும். இக்கரையைச் செதுக்கி, சமப்படுத்தி, புதர்களை ஒழங்குபடுத்தி, பிடவச் செடிகளை வீழ்த்தி இப்பாடிவீடு அமைக்கப்பெற்றது. இந்த இடத்தை முதலில் வேடர்கள் தம் இருப்பிடமாக வைத்து வேட்டை நடத்தி வந்துள்ளனர். இந்த இடத்தில் தற்போது பாடி என்ற பாசறை அமைக்கப்பெற்றுள்ளது. இந்தப் பாடி வீட்டிற்குப் பாதுகாவலாக முட்களை வளைத்துக் கட்டியுள்ளனர். இதனை முல்லைப்பாட்டு பின்வருமாறு குறிக்கிறது.
“கான்யாறு தழீஇய அகல்நெடும் புறவில்
சேணாறு பிடவமொடு பைம்புதல் எருக்கி
வேட்டுப்புழை அருப்பம் மாட்டிக் காட்ட
இடுமுள் புரிசை ஏமுற வளைஇப்
படுநீர்ப் புணரியிற் பரந்த பாடி” (முல்லைப்பாட்டு 24-28)
என்ற இந்த விவரிப்பு பாடி வீட்டின் அமைப்பினைக் காட்டுவதாக உள்ளது.
இந்தப் பாடிவீட்டைச் சுற்றிலும் அரண் அமைக்கப்பெற்றுள்ளது. பயன்படுத்த முடியாத நிலையில் உள்ள வில் போன்ற போர்க்கருவிகளை நட்டு, அவற்றில் கயிறுகளைக் கட்டி, அவற்றில் திரைகளைத் தொங்கவிட்டு அவ்வீடு அமைக்கப்பெற்றிருந்தது. நடுநடுவே வேல்கள், கேடயங்கள் நிறுத்தப்பெற்றிருக்கின்றன.
பாடிவீட்டின் பக்கங்களில் விளக்குகள் தொங்கவிடப்பெற்றுள்ளன. அரசன் பாடி வீட்டின் மையப் பகுதியில் பல வீரர்களின் இருக்கைகளுக்கு நடுவில் ஒரு கூடாரத்தில் தங்கி இருக்கிறான். அவன் தங்கியுள்ள அறை இரு பகுதிகளை உடையதாக உள்ளது.
அரசனின் இருக்கையை பாதுகாவலர்கள் காத்துவருகின்றர். அவர்கள் குதிரைச் சவுக்கினை இடுப்பில் கட்டியிருக்கின்றனர். அதன்மேல் சட்டை அணிந்துள்ளனர். இவர்கள் கண்ணும் கருத்துமாகக் காவல் பணியைச் செய்துவருகின்றனர். இவ்வளவு நயமுடையதாகப் பாடி வீடு அமைக்கப்பெற்றிருந்தது.
அரச சுற்றம்
Siragu-mullai-paattu4
அரசனைச் சுற்றிலும் பலர் குழுமியிருப்பர். நாடாக இருந்தால் அமைச்சர், எண்பேராயம், ஐம்பெருங்குழு ஆகியோர் இருப்பர். இது பாடி வீடு என்ற காரணத்தினால் பொழுதறிந்து கூறுவோர், யானை வீரர்கள், மெய்க்காப்பாளர்கள், காவலர்கள், தீபமிடும் பெண்கள் என்று பலரும் குழுமியுள்ளனர். இவர்களின் இயல்புகளும் முல்லைப்பாட்டில் சுட்டப்படுகின்றன.
இத்தகைய நிர்வாக முறைமை “வளங்களை நிர்வகித்தல்” (Allocation of resources) என்ற வகைமையின் பாற்படுகிறது. “இருக்கும் வளங்களுக்கும் அளவுண்டு. ஓரளவோ அல்லது குறைவாகவோ இருக்கும் வளங்களை, தலைவன் மிகச்சிறந்த பலன் தரும் வகையில் பங்கீடு செய்து வெவ்வேறு தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்துவது வளங்களை நிர்வகித்தல் எனப்படுகிறது” (சோம. வள்ளியப்பன், எத்தனை மேலாண்மை சூட்சுமங்கள் எங்கள் கம்பனிடம்,ப. 77). புதிதாக வந்துப் பாடி வீடு அமைத்த இடத்தில் கிடைத்த வளங்களைத் தன் வசதிக்கேற்ப பயன்படுத்தி அரசன் நிர்வகித்துக் கொள்கிறான். நீர் இருக்கும் இடத்தில் பாடிவீடு அமைக்கிறான். அதன் மையத்தில் இருஅறைகள் கொண்ட தலைவனுக்கான இடமாக அமைத்துக்கொள்கிறான். மற்றவர்கள் சூழ்ந்திருக்க பாடி வீடு அமைக்கப்படுகிறது. உடைத்த போர்க்கருவிகள் உபயோகமற்றவை என வீசப்படாமல் அவற்றைக் கொண்டு அரண்களை அமைத்துக்கொண்டான். இதன் காரணமாக வளங்களை நிர்வகிக்கும் தன்மை சங்க காலத்தில் இருந்தது என்பது உறுதியாகின்றது.
“கல்தோய்த்து உடுத்த படிவப் பார்ப்பான்
முக்கோல் அசைநிலை கடுப்ப நற்போர்
ஓடாவல்வில் தூணி நாற்றிக்
கூடங் குத்திக் கயிறு வாங்கு இருக்கைப்
பூந்தலை குந்தம் குத்திக் கிடுகு நிரைத்து
வாங்குவில் அரணம் அரணம் ஆக” (முல்லைப்பாட்டு,37-43)
என்று உடைந்த பொருள்களை வைத்துப் பாடி வீடு அமைக்கப்பெற்ற முறைமை முல்லைப்பாட்டில் காட்டப்பெறுகிற:து. திருமணி விளக்கம் காட்டித் திண்ஞாண் எழினி வாங்கிய ஈரறைப் பள்ளி (முல்லைப்பாட்டு, 63-64) என்ற கவித்தொடர் மன்னன் இருந்த அறையின் சிறப்பினை; காட்டுகிறது. விளக்கு மன்னனின் சார்பு பெற்றதால் திருமணி விளக்காகின்றது. இவ்வகையில் இருப்பதைக் கொண்டு வசதிபட அமைத்துக்கொள்ளும் நடைமுறை இங்குப் பின்பற்றப்பெற்றுள்ளது என்பது தெரியவருகிறது.
அரசனின் தலைமைப்பண்புகள்
Siragu-mullai-paattu3
முல்லைப்பாட்டின் தலைவனாக விளங்கும் அரசன் தலைமைப் பண்பு மிக்கவனாக விளங்குகிறான்;. “தலைமை என்பது ஒரு பதவி அல்ல. அது ஒரு பொறுப்பு. தலைமைக்கு என்று சில தகுதிகள் உண்டு. நியமிக்கப்படுபவர்கள் முறைமையால் வந்த தலைவர்கள் ஆகிறார்கள். தானாக உருவாகிறவர்கள், மற்றவர்களால் தலைவராக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுபவர்கள் முறைமை மீறி வந்தத் தலைவர்களாகின்றனர்” (முன்னது,ப. 25) என்று தலைவர்களுக்கான வகைமைகள் விளக்கப்படுகின்றன. முறைமையால் வந்த தலைவன் முல்லைப்பாட்டின் அரசன் ஆவான். ஆனால் அவன் தலைமுறை தலைமுறையாக அரச மரபினை அறிந்து வளர்ந்திருக்கிறான். இதன் காரணமாக அவனுக்குப் போர்க்காலத்தில் மேலாண்மையைச் செய்து கொள்ள முடிகின்றது.
“இலக்கு நிர்ணயிக்க, திட்டமிட, ஒருங்கிணைக்க, ஊக்கம் தர, வழி நடத்த, கட்டுப்படுத்த என்று ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவர்கள் சேர்ந்து இருக்கும் இடங்களில் எல்லாம் தலைவர் தேவைப்படுவார்” (முன்னது, 24) என்று தலைவரின் தேவையை மேலாண்மை அறிஞர்கள் வரையறுக்கின்றனர். போர் நடத்த, போர் வீரர்களை ஒருங்கிணைக்க, போரின் வெற்றி, அழிவு போன்றவற்றைக் கணக்கிட அரசனின் தலைமைப்பண்பு உதவி செய்கின்றது.
ஒரு தலைவனுக்கு அழகு வேலைகளைப் பிரித்தளித்தல், ஜனநாயகப் பண்புடன் இருத்தல், தனித்து முடிவு எடுத்தல் என்பனவாகும். இப்பண்புகளைப் பெற்றவனாக முல்லைப்பாட்டின் தலைவன் அமைந்துள்ளான். வெற்றிக்குப் பல சொந்தக்காரர்கள். தோல்வி ஒரு அனாதை என்பது நிர்வாக வழக்கு. தோல்வி அல்லது வெற்றி நடந்துவிட்டபின் அது யாரால் ஏற்பட்டது என்பதைத் தன்னைத் தாண்டி யோசிப்பதுதான் இயல்பு இந்நிலையில் முல்லைப்பாட்டின் தலைவன் வெற்றி பெறுகிறான். வெற்றி பெற்றபின் அவன் அவ்வெற்றியைத் தொடர்ந்துப் பலவகைகளில் சிந்திக்கிறான். இதனை முல்லைப்பாட்டு வெளிப்படுத்துகிறது.
“மண்டமர் நசையொடு கண்படை பொறஅது
எடுத்தறி எஃகம் பாய்தலிற் புண் கூர்ந்து
பாம்பு பதைப்பன்ன பரூஉக்கை துமியத்
தேம்பாய் கண்ணி நல்வலந் திருத்திச்
சோறுவாய்த்து ஒழிந்தோர் உள்ளியும் தோல்துமிபு
வைந்நுனைப் பகழிமூழ்கலிற் செவிசாய்த்து
உண்ணாது உயங்கும் மா சிந்தித்தும்” (முல்லைப்பாட்டு- 67-74)
என்ற நிலையில் தலைவனின் சிந்தனை அமைகிறது. தலைவன் உறக்கம் வராமல் பஞ்சணையில் படுத்திருக்கிறான். அவனின் நினைவுகள் போர்க்கள நிகழ்ச்சிகளைச் சுற்றிச் சுற்றி வருகின்றன. வேல்களால் புண்பட்ட ஆண் யானைகளையும், தும்பிக்கை அறுபட்டுத் துயர்பட்ட பகைவரின் யானைகளையும் எண்ணி எண்ணி அவன் மனம் துன்பப்படுகிறது. மேலும் தன் இட்ட சோற்றுக்காகச் செஞ்சோற்றுக் கடன் தீர்க்க இறந்த படை வீரர்களை எண்ணியும் அரசனின் மனம் துன்பமடைந்தது. குதிரைகள் மேல் வேல்பட்ட காரணத்தால் அதன் வலியால் புல் உண்ணாமல் நிற்கும் குதிரைகள் அரசனின் மனதில் வருத்தத்தைத் தந்தன. இக்குறிப்புகள் அரசன் போரின் நினைவுகளினால் சூழப்பெற்றிருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. அடுத்தநாள் திட்டமிடலுக்கு இந்நினைவுகள் அரசனுக்குத் துணைசெய்கின்றன.
அவனின் சிந்தனை கொண்ட மனத்தினைப் பின்வரும் கவியடிகள் படம் பிடித்து நிற்கின்றன.
“ஓருகை பள்ளி ஒற்றி ஒருகை
முடியொடு கடகம் சேர்த்தி நெடிது நினைந்து” (முல்லைப்பாட்டு 975-76)
என்ற அடிகள் அரசனது சிந்தனை நிலையை எடுத்துரைக்கின்றன. ஒருகையைத் தலையில் வைத்துக் கொண்டு ஒருகையை பஞ்சனையில் வைத்துச் சிந்தனை வயப்பட்டு அரசன் இருந்தான் என்று முல்லைப்பாட்டு கூறுகிறது. இரவுப் பொழுதில் அரசன் அன்றைய நடப்புகளை மீள்பார்வை செய்துள்ளான் என்பதை இப்பகுதி காட்டுகின்றது.
“பகைவர் சுட்டிய படைகொள் நோன்விரல்
நகைதாழ் கண்ணி நல்வலந்திருத்தி
அரசிருந்து பனிக்கும் முரசு முழங்கு பாசறை
இன்துயில் வதியுநன் காணாள் துயருழந்து” (முல்லைப்பாட்டு 75-80)
பகைவர் சுட்டிய படைகொள் நோன்விரல் என்பதே அடையப்பட வேண்டிய இலக்காகும். அதாவது தான் பகைவரை வெல்வேன் என்று சொன்ன சூளுரை அடையப் பட வேண்டிய இலக்காக நிர்ணயிக்கப்பெற்றுள்ளது. இதற்கான திட்டமிடலை அரசன் தொடங்கிவிட்டான். அதனை அடைவதற்கு அவன் நாள்தோறும் திட்டமிடுகிறான்.
இவ்வகையில் முல்லைப்பாட்டின் தலைவன் போர் என்ற தன் செயல்பாட்டினை தக்க முறையில் நடத்திச் செல்லும் திறன் வாய்ந்தவனாக உள்ளான்.
வீட்டையும் நிர்வகிப்பவன்
Siragu-mullai-paattu2
போர்க்களத்தையும், போர் வீரர்களையும் நிர்வகித்த முல்லைப்பாட்டின் அரசன் வீட்டையும் திறம்பட நிர்வகிப்பவனாக உள்ளான். இவனின் வருகையை எதிர்நோக்கித் தலைவி காத்திருக்கிறாள். கார்காலத்தில் வந்துவிடுவேன் என்று சொன்ன தலைவன் தன் சொல் பிழையாது சரியான காலத்திற்கு அரண்மனை திரும்புகிறான்.
“எதிர் செல் வெண்மழை பொழயும் திங்களின்
முதிர்காய் வள்ளியங் காடு பிறக்கும் ஒழியத்
துனைபரி துரக்கும் செலவினர்
வினை விளங்கு நெடுந்தேர் பூண்டமாவே” (முல்லைப்பாட்டு 100-103)
என்ற நிலையில் தலைவன் திரும்பி வரும் காட்சி முல்லைப்பாட்டில் காட்டப்பெறுகிறது. ஆறாக் காதலை உடைய தலைவி கடமை தவறாத தலைவன் இவர்களின் ஒப்பற்ற இணைவில் முல்லைப்பாட்டு இல்லறம் சிறக்கின்றது. சிறந்த திட்டமிடல், சிறந்த தலைமை, சிறந்த துணைமை என்ற நிலையில் நிர்வாகக் கூறுகளைக் கொண்ட தமிழ் இலக்கியமாக முல்லைப்பாட்டு விளங்குகிறது.

வெள்ளி, ஆகஸ்ட் 04, 2017

இலக்கியத்தின் பயன்






இலக்கியத்தைப் படிப்பதனால் என்ன என்ன பயன்கள் ஏற்படும்? என்று ஒரு கேள்வியை எழுப்பினால் அதற்குப் பல்வேறு விடைகளைத் தரலாம்.

* இலக்கியத்தைப் படிப்பதனால் மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது.

* படிப்பவர் உள்ளம் பண்படுகிறது.

* நடுக்கம் நீங்கி அமைதி ஏற்படுகின்றது.

இவ்வாறு பதில்களை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம்.

ஒவ்வொரு இலக்கியமும் மனிதனை உயர்வினை நோக்கி அழைத்துச் செல்லவேப் படைக்கப்படுகின்றன, படிக்கப்படுகின்றன. இலக்கியங்கள் அரியதானவற்றை அறிவிக்கின்றன. இலக்கியச் செல்வங்களை இன்று நூல்களின் வடிவில் தரிசிக்கிறோம். நூல்களைப் படிக்கும்போது அறிவு விரிவாகின்றது. நூல்களைத் திறக்கும்போது அறிவின் வாயில்களில் நாம் நிற்கிறோம். அவற்றை வி;ட்டுப் பிரிய மனமில்லாமல் பிரியும் போது நூல்களின் பக்கங்கள் நமக்காகக் காத்து நிற்கின்றன. திறக்கும் போது மகிழ்வையும், மூடும் போது நெகிழ்வையும் தருவன நூல்கள். நூல்கள், படிப்பு, பயன் என்று மனிதனைச் சுற்றி அறிவு என்னும் முழுவட்டம் அமைந்துவிடுகிறது.

இலக்கியத்தைப் படிப்பதனால் ஏற்படும் பயன்களை இலக்கணங்கள் பட்டியல் இடுகின்றன.

பழையனவற்றைக் கழித்துப் புதியனவற்றைத் தருவன இலக்கியங்கள் என்கிறது நன்னூல். அறம்,பொருள், இன்பம், வீடு ஆகியவற்றைத் தருவது காப்பியங்களின் பயன் ஆகிறது. கற்றதனால் ஆய பயன் வாலறிவன் நாற்றாள் தொழுதல் என்கிறது வள்ளுவம். வீரசோழியம் என்ற நூல் இலக்கியத்தைப் படிப்பதனால் இருபதிற்கும் மேற்பட்ட பயன்கள் கிடைக்கின்றன என்கிறது.

தமிழின் ஐந்து இலக்கணங்களைப் பற்றி எழுதப்பெற்ற நூல் வீரசோழியம். இதனை எழுதியவர் புத்தமித்திரனார்.


எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், பொருளதிகாரம், யாப்பதிகாரம், அலங்காரம் என்று ஐந்துவகை இலக்கணங்களைத் தன் காலத்திற்கு ஏற்ப வரையறுத்துநிற்கிறது வீரசோழியம் .

வீரசோழிய பொருளதிகாரத்தில் காதல், வீரம் ஆகிய இரு பாடுபொருள்களுக்கும் இலக்கணம் வகுக்கப் பெற்றுள்ளது. காதல் பாடல்கள் இருபத்தேழு கூறுகளை வெளிப்படுத்துவனவாக இருக்கவேண்டும் என்கிறார் வீரசோழிய ஆசிரியர் புத்தமித்திரன்.

சட்டகம், திணை, கைகோள், நடை, சுட்டு, இடன், கிளவி, கேள்வி, எச்சம், இறைச்சி, பயன், குறிப்பு, மெய்ப்பாடு என்று இருபத்தேழு நிலைகளுக்கு உடையதாக காதல் பாடல் பாடப்படவேண்டும்.

இந்த இலக்கண மரபின்படி ஒரு புலவன் காதல் பாடலை எழுதுவது என்பது எத்தனை கடினம். காதல் பாடல் எழுதுவது - மானிடருக்கு வரும் காதல் உணர்வினைக் காட்டிலும் கடினமானது என்பது மட்டும் இந்த இலக்கண வரம்பினைப் படிக்கும்போது தெரியவருகிறது. கண்ணிமைக்கும் நொடிக்குள் காதல் வந்துவிடும் என்ற அனுபவசாலிகள் பலர் இருக்கலாம். ஆனால் காதல் பாடலை எழுதுவது என்பது பல நொடிகளைச் செலவழித்து எழுத வேண்டியது என்பது மட்டும் உண்மை.

ஒரு காதல் பாடல் எழுதுவதற்குப் பல்வேறு இலக்கணக் கூறுகள் தேவைப்படுகின்றன. எம்மொழியிலும் இல்லாத அளவில் தமிழ் மொழியில் காதல் பாடல்கள் பாடுவதற்கான வரையறை வகுக்கப்பெற்றுள்ளது. காதல் பாடல்கள் கொண்டிருக்க வேண்டிய இலக்கண நிலைகளில் ஒன்றுதான் பயன் என்பது. காதல் பாடலினால் என்ன என்ன பயன் விளைந்துவிட இயலும்.

இதற்குப் பதில் சொல்கிறது வீரசோழியம்.

“பயன் எனப்படுவது நயனுறக் கிளப்பின்
வழிபாடு, அன்பே, வாய்மை, வரைவே
விழையா நிலைமை, பெருமை, தலைமை
பொறையே போக்கே புணர்வே மயக்கே
நிறையே எச்சம் நேச நீர்மை
ஐயம் அகறல் ஆர்வம் குணமே
பையப் பகர்தல் பண்பே சீற்றம்
காப்பே வெறியே கட்டு நேர்தல்
பூப்பே, புலப்பே, புறையே புறைவியெனப்
பாற்பட இன்னவை பயத்தலாகும்”

காதல் பாடலினால் கிடைக்கும் பயனும் 27 என்கிறார் வீரசோழிய ஆசிரியர்.


காதல் பாடலினால் ஒருவரை ஒருவர் மதிக்கும் முறைமை கிடைக்கப் பெறுகிறது. உண்மை வெளிப்படுகிறது. திருமணம் கைகூடுகிறது. தலைவனின் பொருள் வேண்டாமல் அன்பு வேண்டும் நிலைமை வெளிப்படும். தலைவன் தலைவியின் பெருமை, தலைமைப் பண்பு, பொறுமை முதலிய குணங்ள் வெளிப்படும். தலைவன் தலைவியின் பிரிவு, இணைவு ஆகியவற்றை உணர்த்தும் நிலையில் பாடல்கள் அமையலாம். ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்டுள்ள மயக்கமும் வெளிப்படலாம்.

ஒருவரைப் பற்றிய முழுமையான குணங்கள், பாசம், விட்டுக் கொடுக்கும் தன்மை முதலியன் வெளிப்படலாம். ஒருவர் மீது வைத்துள்ள சந்தேகம் தீரலாம். ஆர்வம், குணம், மெதுவாகப் பேசுதல், பண்பு, கோபம், காப்பு, அன்பின் மிகுதி, ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்டுள்ள கட்டுமானம், சிறு சண்டை, வெளிப்படல், வெளிப்பட்டு வாழ்தல், தன் வளர்ச்சியை வெளிப்படுத்தி நிற்றல், மீதமுள்ளவை போன்றன காதல் பாடல்களில் குறிப்பிடப்படவேண்டும் என்கிறது வீரசோழியம்.

இதிலிருந்து ஒன்று மட்டும் தெரிகிறது. இலக்கியங்கள் பயன் கருதி எழுதப்பெற்றுள்ளன.

இலக்கியத்தினால் கிடைக்கும் பயன் ஒன்றல்ல. இரண்டல்ல 27 என்கிறது வீரசோழியம்.

காதல் பாடல்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட இந்த இலக்கணத்தை இலக்கியத்திற்கான இலக்கணமாக எடுத்துக் கொள்ள இயலும். ஓர் இலக்கியத்தைப் படிப்பதனால் உண்மை தெரியவரும். பெருமை, நிறை, பண்பு பொறை போன்ற குணங்கள் இலக்கியப் படிப்பால் கிடைக்கப்பெறும். ஐயம் அகலும். ஆர்வம் தோன்றும். ஒருவரை ஒருவர் மதிக்க இயலும். எனவே இலக்கியம் படிப்பதும் படைப்பதும் மனிதர்களை ஒருநிலையில் இருந்து மெல்ல மெல்ல அடுத்த உயர்நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லும் வாழ்க்கை முறையாகும்.

தொல்காப்பியம் தொகுநிலைக் கிளவி பயன் என்கிறது. அதாவது தொகுத்துச் சொல்லும் முறைமையைப் பயன் என்று உரைக்கிறது தொல்காப்பியம். தொல்காப்பியத்தில் சொல்லப்பட்ட ஒரே ஒரு பயனை விரிவாக்கிறது வீரசோழியம்

இன்னும் இன்னும் பயன்கள் விரியும். நல்ல இலக்கியங்கள் மலரும். நாளும் மனித மனம் அன்பால்,பெருமையால். பொறுமையால் மேன்மை நிலை பெறும்.

செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 01, 2017

பிழைதிருத்திகள்



Siragu tamil in computer2
தற்காலத் தமிழின் வளர்ச்சிக்குப் பெரிதும் துணையாக நிற்பது கணினித் துறையாகும். தமிழில் எழுதுவது என்பது குறைந்து நேரடியாக கணினி அச்சாக்கம் செய்யும் நிலையில் தமிழின் படைப்புகள் கணினியுடன் நேரடித் தொடர்புகள் கொண்டு விளங்குகின்றன. எழுதுவது, அழகுபடுத்துவது, வெளியிடுவது என்று அனைத்து நிலைகளிலும் கணினியின் பயன்பாடு தமிழுக்கு மிக நெருக்கமாக அமைந்துவருகிறது. இந்நிலையில் கணினியின் வேகம், அதன் இயந்திரத்தன்மை, உள்ளிடும் நிலையில் ஏற்படும் கைபிசகல்கள், ஆகியன கருதி சில பிழைகளும் நேர்ந்துவிடுகின்றன. இந்தப்பிழைகளைக் களைந்து நலமான தமிழை வெளியிட தேர்ந்த பிழைதிருத்தி மென்பொருள்கள் தேவைப்படுகின்றன. இத்தேவை பெரிதும் உணரப்பெற்று வந்தாலும், இத்தேவையை முழுவதுமாக அமைத்துக்கொள்ள இயலவில்லை.
எம்.எஸ் வேர்டு என்ற சொல் செயலி வழியாகத்தான் தமிழை உள்ளிடுவதும் வெளியிடுவதும் பெருமளவில் நடைபெற்று வருகிறது. இச்சொல் செயலி ஆங்கில சொல், தொடர் பிழைகளை வசதிகளைப் பெற்றிருக்கிறது. இதனைக் கொண்டு – தமிழ்ச் சொல், தொடர் பிழைகளை நீக்க இயலாது. எனவே இதற்கென தனித்த மென்பொருள் உருவாக்கப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
தற்போது சிற்சில பிழைதிருத்தி மென்பொருள்கள் கிடைத்துவருகின்றன. சந்திப்பிழைகளைக் களைய நாவி, எழுத்துப்பிழைகளைக் களைய வாணி சொற்திருத்தி ஆகியன ஓரளவிற்குப் பிழைகளைத் திருத்தி உதவுகின்றன. தெய்வசுந்தரம் அவர்கள் வடிவமைத்துள்ள மென்தமிழ் (அம்மா மென்பொருள்)  சொல் செயலியாகச் செயல்படுகிறது. இதனுள் பல வசதிகள் உள்ளன. இருப்பினும் ஒரு முமுமையான பிழை திருத்தி தமிழ்க் கணினி உலகத்திற்கு இன்னும் கிடைக்கவில்லை என்பதே உண்மை. தற்போது கிடைத்துவரும் பிழைதிருத்திகள் பற்றிய மதிப்பீட்டுக் கட்டுரையாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.
வாணி (சொல்திருத்தி)
Siragu pizhaithiruththi1
தமிழ் சொற்களில் உள்ள பிழைகளைத் திருத்திக் கொள்ள வாணி (http://vaani.neechalkaran.com/) என்ற மென்பொருள் பெரிதும் உதவுகின்றது. இம்மென்பொருளில் ஒருங்குறி எழுத்துரு உள்ளீடுகள் மட்டுமே திருத்த இயலும்.  நேரடியாகவும் உள்ளீடு செய்து பிழை திருத்திக் கொள்ளலாம். அல்லது வெட்டி ஒட்டியும் பிழை திருத்திக்கொள்ளலாம். ‘“வாணி எழுத்துப் பிழை திருத்தியை உருவாக்க நான்கு வருடம் ஆகிவிட்டது. வார்த்தைகளைத் திருத்துவதற்காக இதை வடிவமைத்திருக்கிறேன். அது மட்டுமல்ல; இது முந்நூறுக்கு மேற்பட்ட பிறமொழிச் சொற்களைகளையும் அடையாளம் கண்டுகொள்ளும். அந்தப் பிறமொழி சொற்களுக்கு இணையான தமிழ்ச் சொற்களையும் இந்தத் திருத்தி பரிந்துரைக்கும்” என்று நீச்சல்காரன் (ராஜாராமன்) இச்சொல் திருத்தி பற்றி உரைக்கின்றார்.
வாணி சொல் திருத்தி வழியாக இரண்டாயிரம் சொற்களை ஒரே நேரத்தில் திருத்திக் கொள்ள இயலும். இந்த அளவிற்குமேல் சொற்கள் உள்ளிடப்படும் நிலையில் அதனை இம்மென்பொருள் ஏற்காது. மேலும் இதனுள் மூன்று சுட்டிக்காட்டல் அமைந்திருக்கிறது. அடிக்கோடு, சிவப்பெழுத்து, பச்சையெழுத்து ஆகியன அவையாகும். அடிக்கோடு என்பது திருத்தும் சொல்பட்டியலில் சொல் இல்லை என்ற அடையாளத்தைக் குறிக்கிறது. சிவப்பெழுத்து என்பது பிழையான சொல்லைக் காட்டி அதற்கு மாற்றாக பிற பரிந்துரைச் சொற்களைத் தரும். பச்சையெழுத்து தானாகத் திருத்திக்கொள்ளும் தன்மை பெற்றது. அதாவது இந்தச்சொல் தவறு என்பதை இது உறுதிப்படுத்தும். இம்மென்பொருள் வழியாக சொற்பிழைகளைக் கண்டறியமுடியம் என்பதே நல்ல வெற்றி. பிழையான சொற்களைக் கண்டறிந்துவிட்டால் அதனைத் திருத்திக்கொள்வது எளிமை என்ற நிலையில் இம்மென்பொருள் உதவிகரமாக அமைகின்றது.
நாவி (சந்திப்பிழைதிருத்தி)
Siragu pizhaithiruththi2
தமிழில் நிலைமொழி வருமொழி ஆகிய இரண்டில் தொடர்பில் சில இணைப்புகள் சில திரிபுகள் அமையும். அவற்றைச் சந்தி என அழைப்பது முறை. அந்தச் சந்திப்புகளில் ஏற்படும் பிழைகளைத் திருத்திக் கொள்ள நாவி என்ற மென்பொருள் பயன்படுகிறது. http://dev.neechalkaran.com/p/naavi.html#.WVr6hcbhXIU இதன்வழியாக மரபுப்பிழை, சந்திப் பிழைகளை ஓரளவு இனம் கண்டு களைய முடிகின்றது. இதுவும் ஒருங்குறி எழுத்துரு உள்ளீட்டை மட்டுமே ஏற்கிறது. இதனுள்  பச்சை வண்ணம், சிவப்பு வண்ணம், நீல வண்ணம் ஆகியன பயன்படுத்தப்பெற்றுள்ளன. பச்சை வண்ணம் என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமானது. சந்தியில் ஒற்று மிகும் மிகாது என்பதை ஆய்ந்தறியவேண்டும். சிவப்பு வண்ணமானது ஒற்றுப் பிழையைச் சுட்டுவது. நீலம் மரபுப் பிழையைச் சுட்டுவது. இதன் வழி சந்திப் பிழைக்கான இடங்களைத் தேர்ந்து கொள்ள முடிகின்றது. இவற்றை ஆராய்ந்து சரி செய்து கொண்டால் நல்ல தமிழ் எழுதும் முறை கைவந்துவிடும். இதனை உருவாக்கியவர் நீச்சல்காரன் என்ற ராஜாராமன். இது உருவாதற்குக் காரணம் உண்டு. ராஜாராமனின் இணைய எழுத்துகளில் அதிக சந்திப்பிழை காணப்படுவதை ஓர் அன்பர் சுட்டிக் காட்ட அதன் விளைவாக பிழையற தமிழ் எழுத இவர் இம்மென்பொருளை உருவாக்கினார். இதற்கு நன்னூல், தொல்காப்பியம் காட்டும் புணர்ச்சி விதிகள் உதவி புரிந்துள்ளன. இம்மென்பொருளில் பொருளறிந்து திருத்தும் முறை இல்லாத காரணத்தால் நூறு விழுக்காடு சரி செய்யும் என்ற நம்பிக்கையைப் பெற இயலவில்லை.
மென்தமிழ்
Siragu pizhaithiruththi3
பேராசிரியர் ந. தெய்வசுந்தரம் அவர்கள் உருவாக்கிய மென்தமிழ் சொல்லாளர் என்ற சொல் செயலி  தமிழைப் பிழையற எழுத உதவும் மென்பொருளாக விளங்குகிறது. இதனைக் கணினியில் நிறுவி, இதன்வழியாகவே உள்ளீடும் செய்யப்படவேண்டும். ஏறக்குறைய எம்.எஸ். வேர்டு சொல் செயலி போலவே இதனைத் தனிப்பட பயன்படுத்த இயலும்.   தமிழ்த் தட்டச்சு விசைப்பலகைகள்(Tamil Keyboards), ஒருங்குறி எழுத்துருக்கள்(Unicode Fonts), குறியேற்ற மாற்றி(Encoding Converter) சொற்பிழை திருத்தி(Spell Checker), சந்திப்பிழை திருத்தி(Sandhi Checker), தமிழ்ச்சொல் சுட்டி (Tamil Word Suggester), அகராதிகள்(Dictionaries), அகரவரிசைப்படுத்தம் (Sorting), சொல்லடைவு (Indexing), துணைநூற்பட்டியல் கருவி (Bibliography), எண்<->எழுத்து மாற்றி(Number to Word Converter) போன்ற பல வசதிகளுடன் இச்செயலி அமைக்கப்பெற்றுள்ளது. இது தமிழக அரசின் பரிந்துரையைப் பெற்றுத் தற்போது அம்மா மென்பொருள் என்ற நிலையில் விற்பனைக்குக் கிடைக்கிறது. இதன் தற்போதைய விலை ரூபாய் முன்னூறு. இதனைப் பெற்றுக் கணினியில் நிறுவி பயன்படுத்தலாம். இதன் வெற்றி என்பதும் தொன்னூறு விழுக்காட்டு அளவில் இருப்பதாக கணினித் தமிழ் அறிஞர்கள் குறிக்கின்றனர்.
 இவ்வகையில் பல பிழை திருத்திகள் தமிழ்க் கணினி உலகிற்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றன. பயனீட்டாளர் தேவையை இவை ஓரளவு நிறைவு செய்கின்றன. இன்னும் இத்துறை வளரவேண்டு்ம். இலக்கணப் பிழைத் திருத்தி என்ற நிலையில் பிழை திருத்திகள் வர வேண்டும்.  அவற்றை எதிர்நோக்கிக் கணினிப் பயன்படுத்துனர் காத்திருக்கின்றனர்.

ஞாயிறு, ஜூலை 23, 2017

திருமுருகாற்றுப்படையின் அமைப்பு


Siragu tamil2
தமிழ் நிலை பெற்ற மதுரையில் மூன்றாம் சங்கமான கடைச் சங்கம் அமைந்திருந்தது. இச்சங்கத்தில் புலவர்கள் பலர் இருந்துத் தமிழ் வளர்த்தனர். இக்கடைச் சங்ககாலத்து நூல்களுள் தற்போது கிடைத்திருப்பவை எட்டுத்தொகையும் பத்துப்பாட்டும் ஆகும். இவற்றைச் சங்க இலக்கியங்கள் என்கிறோம். இந்தச் சங்க நூல்கள் செம்மொழிக் கால நூல்கள் ஆகும். செம்மொழிப் பண்புடைய நூல்கள் ஆகும். செம்மொழி வயப்பட்டதான இந்தப் பதினெட்டு நூல்களில் திருமுருகாற்றுப்படையும் ஒன்று.
பத்துப்பாட்டு நூல்களில் முதன்மையானதாகவும், இறைவணக்கப் பாடலாகவும் அமைந்திருப்பது திருமுருகாற்றுப்படையாகும். குறிஞ்சி நிலக் கடவுள் முருகன் ஆவார். எட்டுத்தொகை நூல்களான குறுந்தொகை, நற்றிணை போன்றவற்றில் முருகன் பற்றிய பல குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. முருகனை தெய்வமாக வணங்கி அவனுக்கு வெறியாட்டு என்னும் வணக்கம் செய்யும் முறை சங்க காலத்தில் இருந்துள்ளது. பரிபாடல் என்னும் எட்டுத்தொகை நூலில் செவ்வேள் பற்றிப் பாடப் பெற்ற எட்டுப் பாடல்கள் கிடைத்துள்ளன. இந்த எட்டுப் பாடல்களில் முருகனின் பிறப்பு, அவனின் வெற்றிச் சிறப்பு போன்ற பல செய்திகள் எடுத்துரைக்கப் பெற்றுள்ளன. குறிஞ்சி நிலத் தெய்வமான முருகனை வழிபடும் வழிபாடு மெல்ல வளர்ந்து வந்துள்ளதை இந்த வளர்ச்சி எடுத்துக்காட்டுகின்றது.
பரிபாடலில் முருகனின் இருப்பிடங்களுள் தலைசிறந்ததாகத் திருப்பரங்குன்றம் கருதப்படுகிறது. பரிபாடல் வையை, மதுரை போன்ற மதுரையைச் சுற்றியுள்ள செய்திகளை மட்டுமே பரிபாடல் கொண்டிருப்பதால் மதுரைக்கு அருகில் உள்ள திருப்பரங்குன்றம் முதன்மைப்படுத்தப்படுகிறது.
திருப்பரங்குன்ற மலையின்மீது முருகன் கோயில் கொண்டு இருந்ததாகவும், இம்மலைத் தேவர்கள் வந்து வணங்கும் மலையாக இருந்ததாகவும் அதனால் தேவர்கள் உறைவதாகக் கருதப்பட்ட மேருமலையை இது ஒத்திருந்ததாகவும் பரிபாடலில் செய்திகள் காட்டப்படுகின்றன.
முப்புரம் எரித்த கடவுளான சிவபெருமானும் உமையம்மையும் கலந்த கலப்பினாலே தோன்றிய வலிமை மிக்கக் கருவை இந்திரன் சிதைத்தான். இந்திரன் சிதைத்த இந்தக் கருவானது ஏழு பாகங்களாக ஆனது. இதனை முனிவர்கள் வேள்வித்தீயில் இட்டு அதன் வழியாக அவிஉணவைப் பெற்றனர். கார்த்திகைப் பெண்கள் அறுவர் இந்த அவிஉணவினை உண்டனர். இதன் காரணமாக அவர்கள் ஆறு குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தனர். இந்த ஆறு குழந்தைகளும் சரவணப் பொய்கையில் தாமரை மலர்களில் விளையாடின என்று பரிபாடல், முருகனின் பிறப்பு பற்றிய செய்திகளை எடுத்துரைக்கின்றது.
நிவந்து ஓங்கு இமயத்து நீலப் பைஞ்சுனைப்
பயந்தோர் என்ப பதுமத்துப் பாயல்
பெரும் பெயர் முருக
என்ற இந்தப் பகுதியின் வாயிலாக சரவணப் பொய்கையில் தாமரை மலர்களில் முருகன் வளர்ந்தான் என்பது தெரியவருகிறது.
இவ்வகையில் முருகன் பற்றிய பல குறிப்புகளைப் பரிபாடலில் காணமுடிகின்றது. இவ்வாறு வளர்ந்த முருக வழிபாடு பத்துப்பாட்டுக் காலத்தில் பெருவளர்ச்சி பெற்றிருந்திருக்கிறது.
மதுரை கணக்காயர் மகனராக விளங்கிய நக்கீரர் திருமுருகாற்றுப்படை என்ற தனித்த வகை ஆற்றுப்படை நூலைப் படைத்தார். இது முருகனைப் புகழ்வதாகவும், அவன் இருப்பிடங்களைச் சுட்டுவதாகவும் அமைந்துள்ளது. நக்கீரர் மதுரையைச் சார்ந்தவர் என்பதால் திருப்பரங்குன்றத்தை முதலாவதாக வைத்து ஆறுபடை வீடுகளை முருகனுக்கு உரிய தலங்களாகக் காட்டி நிற்கின்றார். ஆற்றுப்படை என்பதே மெல்ல மாறி ஆறு படை வீடுகளாக மாறியிருக்க வேண்டும்.
Siragu thirumurugatrupadai2
மதுரைக் கடைச் சங்கத்தில், மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரர், மதுரை நகரின் அருகில் உள்ள திருப்பரங்குன்றத்து முருகனைப் பாடியிருப்பதன் வாயிலாக இதன் கடைச் சங்ககால படைப்புச் சூழல் தெளிவாகின்றது. மேலும் குறுந்தொகை, நற்றிணை, அகநானூறு, புறநானூறு போன்ற தொகுப்புகளில் நக்கீரரின் பல பாடல்கள் இடம் பெற்றுள்ளன. பத்துப்பாட்டில் மற்றொன்றான நெடுநல்வாடை என்பதும் இவர் பாடியதே என்பாரும் உண்டு, இல்லை என்பாரும் உண்டு.
குறுந்தொகையில் நக்கீரர் பாடியுள்ள நூற்று ஐந்தாம் எண்ணுடைய பாடல் திருமுருகாற்றுப்படையில் காட்டப்பெற்றுள்ள வெறியாடலுடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது.
வேலன் வெறியாடலுக்குப் பல பொருள்களைச் சேகரிக்கிறான். அதில் ஒன்று புதிய இளம் திணைக் கதிர்கள் ஆகும். இக்கதிர்களில் சிலவற்றை வெறியாடிய பின் வேலன் வெளியாடிய களத்திலேயே விட்டுச் சென்றுவிடுகிறான். அந்த இளம் திணைக் கதிர்களை ஒரு மயில் தின்றுவிடுகிறது. இதனால் அம்மயில் வெறி கொண்டு ஆடியது. அது கூத்தாடும் ஆடுமகள் போல ஆடியதாம். இந்த ஆடல் பயத்தைத் தருவதாக இருந்தது. இத்தகைய நிகழ்வை உடைய மலைநாட்டின் தலைவனின் நட்பை எண்ணுகையில் கண்களில் நீர் தளும்புகின்றது என்ற பொருள்பட அப்பாடல் பாடப் பெற்றுள்ளது. இப்பாடலில் வெறியாடல் என்ற முருகனை வழிபடும் சங்க கால வழிபாட்டுமுறை தொட்டுக் காட்டப்பெற்றுள்ளது. இவ்வகையில் எட்டுத்தொகைப் பாடல்களைப் பாடிய நக்கீரரும் திருமுருகாற்றுப்படை நக்கீரரும் ஒருவர் என முடியலாம்.
இந்நூலினை திருமுறைகளிலும் சமய உலகம் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. அதாவது பன்னிரு திருமுறைகளில் இது பதினோராவது திருமுறைத் தொகுப்பினுள் சேர்க்கப் பெற்றுள்ளது. சிவன் பற்றிய பாடல்களின் தொகுப்பில் முருகன் பற்றிய இப்பாடலும் இணைக்கப் பெற்றிருப்பது சிவனுக்கும் முருகனுக்கும் உள்ள குடும்ப உறவைக் காட்டுவதன் வழிப்பட்டது என்றே கொள்ள வேண்டும். இத்திருமுறையில் தொகுக்கப் பெற்றுள்ள திருமுருகாற்றுப்படையைப் பாடியவர் நக்கீரதேவ நாயனார் என்று ஆசிரியர் பெயர் குறிப்பிடப்படுகிறது. இத்தொகுப்பில் திருமுருகாற்றுப்படையுடன் கயிலை பாதி காளாத்தி பாதி, திருக்கண்ணப்பதேவர் திருமறம் போன்ற பத்துப்பனுவல்கள் தொகுப்பாகத் தரப்பட்டுள்ளன. திருமுருகாற்றுப்படை இப்பத்துப் பாடல்களில் இருந்துத் தனித்து விளங்குகின்றது. தனித்த நடை, தனித்த பொருள் நலம் கொண்டு திருமுருகாற்றுப்படை திகழ்கிறது. எனவே திருமுருகாற்றுப்படை என்பது பதினோரந்திருமுறை பாடப்பெற்ற காலத்தில் இருந்த நக்கீர தேவ நாயனாரால் எழுதப் பெற்றிருக்க முடியாது என்று முடியலாம்.
இருப்பினும் பக்தி இலக்கிய காலத்தில் சங்க இலக்கியச் சுவடிகளைப் பயிலுவதும், எழுதுவதும் ஆகிய செயல்கள் வலுவற்றிருந்திருக்க வேண்டும். அவற்றுள் இறைவனைப் பற்றிப்பேசும் திருமுருகாற்றுப்படை மட்டும் சங்ககால நூலாக இருந்தாலும் தனித்து நின்று சமய உலகத்தோடு கலந்து நின்று மக்களிடத்தில் வழிபாட்டு நூலாக வழங்கி வந்திருக்க வேண்டும். பக்தி இலக்கிய காலத்தில் திருமுருகாற்றுப்படையை மட்டும் சுவடிகளாக எழுதியும்,மனனமாக மக்கள் படித்தும் வந்திருக்க வேண்டும்.
இதன் காரணமாக திருமுறைகளைத் தொகுத்தோர் சங்க காலத்து நூலாகத் திருமுருகாற்றுப்படை இருந்தபோதும் அதனை விட்டுவிடாது பதினோராம் திருமுறையில் ஒன்றாக இணைத்திருக்க வேண்டும். வழிவழியாக திருமுருகாற்றுப்படை வழிபாட்டு முறையால் தமிழ்மக்களிடத்தில் இருந்து வந்துள்ளது என்பதைத்தான் இந்த நிகழ்வு காட்டுகின்றது. வேறு பிரதிகள் எதற்கும் கிடைக்காத பெருமை இவ்வகையில் திருமுருகாற்றுப்படைக்குக் கிடைத்து விடுகின்றது. அதாவது ஒரே நூல் இரு இடங்களில், இரு தொகுப்புக்களில் தொகுக்கப் பெற்றிருப்பதற்கான பெருமை அதுவாகும்.
திருமுருகாற்றுப்படையின் மொழி நடை, கருத்துநலம் போன்றன சங்க நூற்களின் சாயலைப் பெற்றிருப்பதை எண்ணிக் காணுகையில் இந்நூல் சங்க இலக்கிய கால நூல் என்பதில் ஐயமில்லை.
மலை நிலக் கடவுளாக இருந்த முருகன், கடல் சார்ந்த நிலப்பகுதியான திருச்செந்தூர் என்று இன்று அழைக்கப்படும் திருச்சீரலைவாயின் தலைவனாகவும் திருமுருகாற்றுப்படையில் ஏற்கப் பெற்றுள்ளான். நெய்தல் நிலமான கடலும் கடல் சார்ந்த இடத்திற்கு வருணன் திணைத் தெய்வமாக இருந்த நிலை மாறி முருகன் அங்கும் வணங்கப்பட்ட நிலை இதன்வழி தெரியவருகிறது. முருகன் குறிப்பிட்ட குறிஞ்சித் திணைக்கு மட்டும் உரிய தெய்வம் என்ற நிலையில் வளர்ந்துப் தமிழ் நிலத்தின் பொதுத்தெய்வமாக அவன் மாற்றம் பெற்றுள்ளான் என்பதை இச்சூழல் தெரிவிக்கின்றது. முருக வழிபாடு என்பது தமிழர்களின் வழிபாட்டு முறை, அதன் வழியாக தமிழ் மக்களை ஒருங்கு கூட்ட முடியும் என்பதும் இதன் வழியாகப் பெறக்கூடிய கருத்தாகும். இன்றைய சூழலில் சிங்கப்பூர், மலேசியா, இலங்கை போன்ற நாடுகளில் வாழும் தமிழர்களின் தனித் தெய்வமாக முருகன் வணங்கப்படுவதை எண்ணிக் காணுகையில் முருகன் தமிழர்களின் பொது நிலத் தெய்வம் என்பது தெளிவாகின்றது.
சதுக்கம், மன்றம், சந்தி, ஆற்றிடைக் குறை போன்ற பல இடங்களிலும் முருகன் இருக்கும் இடங்களாகத் திருமுருகாற்றுப்படையில் வணங்கப் பெற்றுள்ளதை எண்ணிப் பார்க்கையில் முருகன் தனிப் பெருந்தெய்வமாக பத்துப்பாட்டுக் காலத்தில் வளர்த்தெடுக்கப் பெற்றுள்ளான் என்பது தெளிவாகின்றது. முருகனை முழுமுதல் தெய்வமாகக் கருதிப் பாடப்பெற்ற நூல், முருக வழிபாட்டை முன்னிறுத்திய நூல் திருமுருகாற்றுப்படை ஆகும்.
ஆற்றுப்படை என்பது பெற்ற பெருவளம் பெறாதவர்க்கு அறிவுறுத்தும் போக்கினது ஸ்ரீ ஆகும். பதிற்றுப்பத்துப் பாடல்கள் பல விறலியை ஆற்றுப் படுத்தும் போக்கின. புறநானூற்றுப் பாடல்கள் பல புலவர்களை வள்ளல்களிடம் ஆற்றுப்படுத்தும் போக்கின. புறப்பகுதி சார்ந்த ஆற்றுப்படையானது, அகப்பொருள் நிலையில் வேலன் வெறியாடல் என்ற நிலையில் அதனோடு இணைந்து புறமும் அகமும் கலந்து தோன்றிய புதிய இலக்கிய வகையாக வடிவம் கொண்டுவிடுகின்றது.
நச்சினார்க்கினியர் வீடு பெறுதர்க்குச் சமைந்தானோர் இரவலனை வீடு பெற்றான் ஒருவன் முருகனிடத்தில் ஆற்றுப்படுத்துவது ஸ்ரீஸ்ரீ என்று திருமுருகாற்றுப்படையின் நோக்கத்தை எடுத்துரைக்கின்றார்.
சேவடி படரும் செம்மல் உள்ளமொடு
நலம்புரி கொள்ளைக் புலம் பிரிந்து உறையும்
செலவு நீ நயந்தனை ஆயின் பலவுடன்
நன்னர் நெஹ்சத்து இன்னசை வாய்ப்ப
இன்னே பெறுதிநீ முன்னிய வினையே
என்ற திருமுருகாற்றுப்படையின் அடிகள் ஆற்றுப்படுத்துவர் யார் ஆற்றுப்படுத்தப்படுபவர் யார், ஆற்றுப்படுத்தப்பட்டதற்கான காரணம் என்ன என்பதை எல்லாம் எடுத்துரைக்கின்றன.
சங்க காலச் சூழலில் பொருளைப் பெறுவதற்காக அரசர்களை, வள்ளல்களை நாடிச் செல்லும் புலவர்களின் நிலையில் இருந்து விலகித் திருமுருகாற்றுப்படை இறைவன் அருளைப் பெறுவதற்காக பாடப் பெற்றுள்ளது. வீடுபேறு என்ற கருத்துருவாக்கம் சங்ககாலச் சூழலில் முன்நிறுத்தப்படவில்லை. உரையாசிரியர் நச்சினார்க்கினியர் காலத்தில்தான் அது முன்னிறுத்தப் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவு. இருப்பினும் சங்க காலத்தில் முருகாற்றுப்படுத்துவதால் வளம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை இருந்துள்ளது என்பதை மறுக்க முடியாது. இவ்வகையில் முருகனை வணங்குதற்கு உரிய பனுவலாக திருமுருகாற்றுப்படை விளங்கியுள்ளது என்பது முற்றிலும் உண்மையானதாகும்.
திருமுருகாற்றுப்படையின் யாப்பு வடிவம் என்று காணுகையில் அது முந்நூற்றுப்பதினேழு அடிகளை உடையதாகும். இது ஆசிரியப்பா யாப்பினில் எழுதப் பெற்றுள்ளது. இந்த நெடும்பாடல் அமைப்பே பின்னாளில் காப்பியங்கள் ஆசிரியப்பாவில் இயற்றப்படுவதற்குக் காரணமாக இருந்தது. தமிழில் காப்பிய நடைமுறை வருவதற்கு இந்தப் பத்துப் பாட்டுக்களாகிய நெடும் பாடல்கள் உதவியுள்ளன என்பது கருதத்தக்கது ஆகும்.
இப்பாடலின் நிறைவில் சில முருகனைப் பற்றிய வழிபாட்டுப் பாடல்கள் வெண்பா யாப்பில் அமைக்கப்பெற்றுள்ளன. இவை பிற்சேர்க்கை என்பது தெளிவு. இருப்பினும் இவையும் கருத்துவளம் மிக்கவை.
நூற்பயன் கூறுவதாக திருமுருகாற்றுப்படையோடு தொடர்ந்து அமைந்துள்ள வழிபாட்டுப்பாடல் ஒன்று உள்ளது.
நக்கீரர் தாம்உரைத்த நன்முருகாற் றுப்படையைத்
தற்கோல் நாடோறும் சாற்றினால் – முற்கோல
மாமுருகன் வந்து மனக்கவலை தீர்த்தருளித்
தான் நினைத்த எல்லாம் தரும் ( பாடல் எண் 10)
இப்பாடலில் திருமுருகாற்றுப்படை மக்களின் அன்றாட நடைமுறையான நாள் வழிபாட்டில் பாடத்தக்க நூலாக இருந்ததை அறியமுடிகிறது. இன்னமும் மக்கள் இன்னல்கள் தீருவதற்காகப் பாடப்படும் வழிபாட்டுப் பனுவலாக இதனைப் பாடிவருகின்றனர்.
இவ்வகையில் சங்க இலக்கியப் பகுப்பில் குறிக்கத்தக்க இடத்தை திருமுருகாற்றுப்படை மக்களிடத்தில் தொடர்ந்து பெற்று வந்துள்ளது என்பதை அறியமுடிகின்றது.
இதன் பொருள் அமைப்புமுறை பல்வேறு செய்திகளை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. முருகனின் பிறப்பு, முருகனின் பெருமை, சூரர மகளிர் இயல்பு, பேய்களின் துணங்கைக் கூத்து, திருப்பரங்குன்றம், திருச்சீரலைவாய், திருவாவினன்குடி, திருவேரகம், குன்றுதோறாடல், பழமுதிர்சோலை, முருகனை வழிபடுதல், முருகனை வாழ்த்தல் போன்ற செய்திகளை உள்ளடக்கியதாக இது உள்ளது.
முருகன் உயிர்கள் மகிழ உலகத்தினைச் சுற்றிவருதைப்போல அன்பர்கள் உள்ளத்தில் ஒளியுலா வருகின்றான். அதே நேரத்தில் அவனே மக்களின் கருத்திற்கு எட்டாதவனாய்த் தூரத்திலும் இருக்கின்றான்.
அவன் வீட்டின்பத்தை நல்கும் திருவடிகளையும் பெரிய கைகளையும் உடையவன். அவன் தெய்வயானைக்குக் கணவனாகியும் காட்சிதருகிறான். அவன் செங்கடம்ப மாலை அசையும் மார்பினை உடையவன். கோழிக் கொடி நெடுங்காலம் வாழ்வதாக என்று மலையிடம் எல்லாம் எதிரொலி செய்யும்படி பாடிடும் சூரரமகளிர் ஆட நின்ற சோலையினையுடையவன். அவன் சூரபன்மனைக் கொன்ற சுடர் வேலையும் உடையவன். பேய்கள் துணங்கைக் கூத்தாட மாமரத்தை வெட்டிய வெற்றியையுடையவன்.
நல்லபுகழையும் செவ்விய வேலையும் உடைய முருகப்பெருமானது சேவடியை நீ அடைய விரும்பினால் இப்பொழுதே நீ செல்வாய் நீ கருதிய வினையின் பயனைப் பெற்றிடுவாய் என்று முருகனிடத்தில் ஆற்றுப்படுத்துவதாக திருமுருகாற்றுப்படையில் முதல்ப் பகுதி அமைந்துச் சிறக்கின்றது.
அவ்விறைவனை எங்கு காணலாம் என்று நீ கேட்டால் அவ்விறைவன் இருக்கும் இடங்களை வரிசைப்பட உனக்குச் சொல்லுகிறேன். கேள்.
முருகன் திருப்பரங்குன்றம் என்ற இடத்தில் இருப்பான். அத்திருப்பரங்குன்றம் மதுரையின் அருகில் இருக்கின்றது. அந்த ஊருக்குச் செல்லும் நடைமுறையை நான் குறிப்பிடுகின்றேன். கேள்.
மதுரை பெரிய கோட்டையை உடைய ஊராகும். அக்கோட்டையின் வாயில் மிக்க காவலுடையதாக இருக்கும். வீரர்கள் ஒருபுறமும் காவல் காத்துக் கொண்டிருப்பர். எதிரிகள் ஒருபுறம் அடைக்கப்பட்டிருப்பர். கோட்டையில் வாயிலில் பல பந்துகள் தொங்கவிடப்பெற்றுள்ளன. அவற்றின் கூடவே பொம்மைகளும் தொங்குகின்றன. இவை கோட்டைவாயிலில் அடைக்கப்பட்டுள்ள, கயிறுகளால் கைகள், கால்கள் கட்டப்பட்டுள்ள எதிரிகளின் பொழுதுபோக்கிற்காக அவர்களின் பார்வைக்காகக் கட்டப்பட்டுள்ளனவாம்.
திருமகள் வீற்றிருக்கும் குற்றமற்ற அங்காடித்தெருக்கள், மாடங்கள் மிக்க ஏனைய தெருக்கள், இவைகளையுடைய மதுரையின் மேற்கு திசையில் திருப்பரங்குன்றம் அமைந்திருக்கிறது.
Siragu thirumurugatrupadai1
அத்திருப்பரங்குன்றம் கரிய சேற்றையுடைய அகன்ற வயல்களால் சூழப்பெற்ற ஊராகும். இவ்வயல்களில் பல பூக்கள் மலர்ந்திருக்கும். இந்தப் பூக்களில் வண்டுகள் மொய்த்துக்கிடக்கும். தாமரைப் பூக்களில் இரவில் உறங்கிய வண்டுகள் காலையில் கதிரவன் வந்தவுடன் தாமரை மலர்படுக்கையை விட்டு வெளியே வரும். வைகறைப் போதில் தேன் மணக்கும் நெய்தல் பூக்களில் அவை கிடக்கும். இத்தகைய வளமையையுடைய திருப்பரங்குன்றத்தில் முருகப் பெருமான் வீற்றிருப்பான். நீ அங்கு சென்றால் அம்முருகனைக் கண்டு வேண்டியனவற்றைப் பெறலாம்.
முருகப் பெருமான் வீற்றிருக்கும் மற்றொரு இடம் திருச்சீரலைவாய் ஆகும். இங்குள்ள முருகப்பெருமானின் வாகனம் யானை ஆகும். அந்த யானை கோயிலின் முன்னிலையில் நெற்றியில் பொன்மாலையுடன் கூடிய பட்டத்துடன் அலங்காரமாய் அசைந்து கொண்டிருக்கும். அதன் உடலில் பல மணிகள் தொங்கிக் கொண்டு இருக்கும். அம்மணிகள் மாறி மாறி ஒலித்த வண்ணமாக இருக்கும். அது விரைந்த நடையினையும் கூற்றுவனை யொத்த வலிமையினையும் உடையது ஆகும். அது ஓடும்போது காற்று எழுந்தாற்போன்று விரைந்து செல்லும் தன்மையது. அதனில் முருகப் பெருமான் ஏறியபடி வருவான். நீ அவனைக் கண்டு கொள்ளலாம்.
முருகப் பெருமானது தலைகளில் உள்ள முடிகளில் மணிகள் மின்னல் போன்று ஒளிகளை உமிழ்ந்து கொண்டே இருக்கும். பொன்னாற் செய்த மகரக் குழைகள் திங்களைச் சூழ்ந்த விண்மீன்கள் போன்று முருகப் பெருமானின் காதுகளில் ஒளிவீசும்.
குற்றமற்ற தவத்தைச் செய்து முடித்தவருடைய தூய உள்ளத்தே பொதிந்து தோன்றுகின்ற ஒளியும் நிறமும் உடையனவாக முருகப் பெருமானின் திருமுகங்கள் அமைந்திருந்தன. அவனின் ஆறுமுகங்களும் ஆறு சிறப்பு மிக்க தொழிலைப் புரிந்து வந்தன. அத்தொழில்களை உனக்கு உரைக்கின்றேன் கேட்பாயாக.
இந்த உலகம் பேரிருளால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த இருள் அகலுமாறுப் பகலாகிய சுடர்களையும் தோன்றச் செய்தது ஒரு முகம்.
ஒருமுகம் தன்னை வணங்கும் அன்பர்களைப் பொருந்தி அவர்களுக்கு அவர்கள் வேண்டும் பொருள்களைத் தந்து நிற்கும்.
மற்றொரு முகம் மந்திரங்களை ஓதி முறைமாறாமல் வேள்விகளைச் செய்துவரும் சான்றோருடைய வேள்விகட்கு இடையூறு நேராதபடிக் காத்துநிற்கும்.
ஒரு முகம் நூல்களால் காட்டமுடியாமல் நிற்கும் மெய்ப் பொருள்களைத் தன் அன்பர்கள் காணும்படிக் காட்டித் திங்கள் போலத் திசை விளங்கும்.
மற்றொரு முகம் போர்க்களத்தில் வெகுளியோடு அசுரர் முதலியோரை அழித்து மறக்களவேள்வியைச் செய்த வெற்றியைக் காட்டி நிற்கும். மற்றொரு முகம் வள்ளியோடு மகிழ்தலைப் பொருந்தி நிற்கும். இவ்வாறு ஆறு முகங்களும் தன்னிகரற்று ஆறு நிலைகளில் சேவையாற்றிக் கொண்டே இருந்தன.
இவ்வறு முகங்களுக்கு ஏற்ப செயல் புரிவனவாக பன்னிரு கைகளும் விளங்கின. அப்பன்னிரு கைகளும் அகன்ற தோள்களின் அணிவகுப்பாக முருகனிடத்தில் விளங்கின.
முருகனின் தோள்கள் பரந்து காணப்பெற்றன. ஒளிமிகுந்த பொன்மாலை முருகனின் அழகிய மார்பிடத்துக் கிடந்தது. வேற்படையை எறிந்து பகைவர் உடலைப் பிளப்பனவாகவும், பிளந்தபின்னே மீண்டும் அதனை வாங்கிக் கொள்ளும் ஆற்றல் பெற்றனவாகவும் முருகப் பெருமானின் தோள்கள் விளங்கின.
வீட்டுலகத்துச் செல்லும் முறைமையினையுடைய துறவிகளுக்குப் பாதுகாவலாக ஏந்தியது ஒரு கை. அதற்கு இணையாகிய மற்றொரு கை இடையில் வைக்கப்பட்டது.
ஒரு கை செய்ய நிறமுடைய ஆடை அணிந்த காலின் மேலே கிடந்தது. அதற்கு இணையாகிய மற்ற கை அங்குசத்தைச் செலுத்தியது.
ஏனை இரண்டு திருக்கைகளில் ஒன்று அழகிய பெரிய கேடயத்தை ஏந்தியது. மற்றொன்று வேற்படையும் வலமாகச் சுழற்றியது.
ஒரு கை முனிவர்களுக்கு எஞ்சிய பொருளை ஏமுற நாடி உணர்த்துமாறு மார்போடு விளங்கியது. அதற்கு இணைந்த கை மார்பின் மாலையோடு சேர்ந்து அழகு பெற்றது.
ஒரு கை களவேள்விக்கு முத்திரை காட்டியது. அதன் இணையான கை இனிய ஓசையுடைய மணியை ஒலித்து தன் மங்கல வரவினை உலகிற்குக் காட்டியது.
ஒரு கை உலகில் மிக்க மழையைப் பெய்யச்செய்தது. அதற்கிணையான மற்ற கை தெய்வமகளிர்க்கு மண மாலை சூட்டியது.
இவ்வாறு முருகப் பெருமானின் பன்னிரண்டு திருக்கரங்களும் ஆறு திருமுகங்களும் அருமையான தொழில்களைச் செய்து மக்களைக் காத்து வந்தன.
தேவ துந்துபி முழங்கவும், கொம்புகள் மிக்கொலிக்கவும் வெள்ளிய சங்குகள் முழங்கவும், முரசு முழங்கவும் முருகன் இத்திருச்சீரலைவாயில் வீற்றிருந்தான்.
திருவாவினன்குடி என்பது முருகன் இருக்கும் மற்றொரு இடமாகும். திருவாவினன்குடி தவம் செய்வோர் நிறைந்திருக்கும் இடமாகும். அங்கும் முருகன் மிக்க அருளுடன் விளங்குகின்றான்.
முனிவர்களின் உடலும் உள்ளமும் அருள் நிரம்பியது. அவர்கள் காவியாடையாகிய மரவுரியை உடுத்தவர்கள். வலம்புரிச் சங்கையொத்த அழகிய நரைமுடியை உடையவர்கள். அழுக்கின்றி விளங்கும் திருமேனியை உடையவர்கள். கரிய மானின் தோலைப் போர்த்தியவர்கள். வயிற்றைச் சுருக்கும் நோன்புகள் பல இருந்துத் தசை அழிந்துபோன மார்பில் எலும்பின் கோர்வை நின்றிருப்பது போன்றதான உடலை அவர்கள் பெற்றிருப்பர். அவர்கள் பலநாட்கள் ஒருங்கே உண்ணாமல் கிடந்து இடையே உண்ணும் பழக்கத்தினை உடையவர்கள். கற்றோராலும் அறியப்படாத அறிவினையுடையவர்கள். கற்றோர்க்குத் தாம் எல்லையாகிய தலைமையுடையவர்கள். சினத்தையும் போக்கிய அறிவினையுடையவர்கள். தவத்தினால் உண்டான உடல் வருத்தம் அவர்களிடத்தில் இருந்தது. மனத்தால் சிறிதும் வருத்தம் இல்லாத இயல்பினை உடையவர்கள் அவர்கள். ஒருவருடனும் வெறுப்பில்லாத நல்லறிவினையுடையவருமாகிய முனிவர்கள் பலர் அம்மலையிடத்து முருகனை வணங்க முற்படச் சென்றனர். அத்தகைய பெருமை வாய்ந்த மலை ஆவினன் குடி மலையாகும். இம்மலையே முருகன் வீற்றிருக்கும் இடமாகும்.
அம்மலையில் காந்தருவர்களும் வந்துத் தங்கி முருகப் பெருமானை வணங்கிச் செல்லுவர். காந்தருவர் என்பவர்கள் நுண்ணிய ஆடையை அணிந்திருப்பர். அவர்கள் மாலை சூழ்ந்த மார்பினைப் பெற்றிருப்பர். யாழ் கொண்டு இசை வாசிக்க வல்லவர்களாகவும் அவர்கள் இருப்பர். இக்காந்தருவர்கள் எக்காலமும் இனிய மென்மொழியே பேசும் இயல்பினர் ஆவர். இவர்களும் அம்மலை இறைவனைத் தொழுதனர். இவர்களுடன் காந்தருவ மகளிரும் வருகை தந்து முருகனது அருளைப் பெற்றுத் திரும்பினர்.
முனிவர்கள், காந்தருவரகள் இவர்கள் மட்டும் இல்லாமல் மற்ற தேவர்களும் ஆவினன் குடி மலைக்கு அவ்வப்போது வருகை புரிவர்.
கொடிய வலிமையுடைய பாம்புகள் அழியும் படியான வீரத்தை உடைய கருடனை வாகனமாகக் கொண்ட திருமால் அம்மலைக்கு வருகைபுரிந்தார். வெள்ளிய காளையுடைய வெற்றிக்கொடியாக வலப்பக்கத்தில் உயர்த்தியவனும், பலராமனும் புகழ்கின்ற திண்ணிய தோளையுடையவனும், இறைவியை ஒரு பாகத்தில் பொருந்தி விளங்கும் திருமேனியை உடையவனும், முப்புரத்தை எரித்தவனும் மாறுபாடு மிக்கவனும் ஆகிய உருத்திரன் அம்மலையில் வந்து இவ்விறைவனைக் கண்டார். ஆயிரம் கண்களைப் பெற்றவனான, நூறு வேள்விகளை இயற்றிச் சிறந்தவனாகவும் விளங்குகின்ற, நான்கு ஏந்திய கொம்புகளையும், நெடிய துதிக்கையினையும் உடைய புகழ் பெற்ற யானையின் பிடரிடத்தே ஏறிய திருமகள் நோக்கமிக்க இந்திரன் அம்மலைக்கு எழுந்தருளினான்.
இந்நிலையில் முருகன் தனிப் பெருந்தெய்வமாக தேவர்களும், கடவுளர்களும், காந்தர்வர்களும் வந்து வணங்கும் பெருந்தெய்வமாக திருமுருகாற்றுப்படையில் உயர்த்தப்பட்டுள்ளான் திணைத்தெய்வங்களான இந்திரன், திருமால் போன்றோரும் வணக்கத்தக்க பெருமை கொண்டவனாக முருகனைத் திருமுருகாற்றுப்படை காட்டியிருப்பது அவன் திணைகளின் பொது தெய்வமாக ஏற்கப் பெற்றிருக்கிறான் என்பதை உணர்த்துவதற்கே ஆகும்.
திருமால், உருத்திரன், இந்திரன் என்ற மூன்று கடவுளரும் தத்தம் தொழிலைவிட்டு வேறு காரணம் கருதி அம்மலைக்கு ஒருங்கே வந்தனர். நான்கு திருமுகங்களை உடைய பிரம்மனை விடுவிக்கக் கருதி அவர்கள் வருகை புரிந்தனர்.
இவர்களுடன் மற்ற தேவர்களும், தமது குறையை முருகப்பெருமானிடத்தில் கூறி அதன் காரணமாக நன்மை பெறவும் அவர்கள் அவ்விடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தனர்.
குற்றமற்ற கற்பினையுடைய தெய்வயானையுடன் திரு ஆவினன் குடி என்னும் ஊரில் முருகன் இருத்தலும் உரியன். ஆதலால் அங்கு சென்றாலும் அப்பெருமானைக் காணலாம்.
இப்போது இத்தலம் சித்தன் வாழ்வென்றும், பழனி என்றும் வழங்கப்படுகின்றது. பண்டைக்காலத்தில் இது பொதினி என்னும் பெயருடைத்தாய் ஆவி என்னும் வேளிர்தலைவனுக்கு உரியதாயிருந்தது.
முருகன் வீற்றிருக்கும் அடுத்த தலம் திருவேரகம் ஆகும். இங்கு அவன் தியானநிலையில் காட்சி தருகிறான். அந்தணர்கள் இங்கு முருகனை வழிபாடு செய்தனர்.
அந்தணர்கள் நாற்பத்தெட்டு ஆண்டாகிய நல்ல இளமைக்காலம் முழுவதும், பிரமசரியம் காத்த பேராண்மையாளர்கள். அவர்கள் அறங்கூறும் கோட்பாடு உடையவர்கள். நாற்சதுரம், முச்சதுரம், வில்வடிவம் என்னும் மூன்று வடிவம் கொண்ட ஆகவனீயம், தட்சணாக்கினி, காருகபத்தியம் என்னும் மூன்று தீ வகைகளை உண்டாகி அதனைக் காத்து வருபவர்கள் அந்தணர்கள் ஆவர். அவர்கள் மிக்க செல்வத்தையும் இரு பிறப்பினையும் உடையவர்கள்.
அந்தணர் தாங்கள் வழிபடுவதற்குரிய காலம் அறிந்து புலராத ஆடையையும் அணிந்து கொண்டு தலைமேலே குவித்த கையினராய் முருகனை வணங்க வந்தனர். முருகனின் ஆறெழுத்து மந்திரத்தை நா தழும்பு ஏறும் அளவிற்கு ஓதி மணமிக்க மலர்களைத் தூவி அந்தணர்கள் முருகனை வாழ்த்துவர். இத்தகைய திருவேரகம் என்னும் ஊரிலே அவன் இருப்பதற்கும் உரியவன் ஆவான்.
திருவேரகம் என்னும் ஊரினை மலைநாட்டு அகத்தொரு திருப்பதிஸ்ரீ என்கிறார் நச்சினார்க்கினியர். அருணகிரிநாதர் சோழநாட்டிலுள்ள சுவாமிமலை என்னும் தலமே திருவேரகம் என்று கொள்ளுவார். இத்தலத்தில் முருகன் வீற்றிருந்த சிறப்பைப் பெருமையுடன் எடுத்துக் காட்டுகிறது திருமுருகாற்றுப்படை.
இத்தலங்கள் மட்டும் அல்லாமல் முருகன் மலைகள் தோறும் இருப்பவன். அவனை வழிபாடு செய்தலுக்கு உரியவன் வேலன் ஆவான்.
அவ்வேலன் பச்சிலைக் கொடியால் நறுமணமுள்ள காயை இடையே இட்டுத் தக்கோல காயையும் கலந்து தன்மேல் காட்டிக் கொண்டு முருகனின் அருள் பெற்று ஆடக்கூடியவன் ஆவான். அவ்வேலன் மல்லிகையுடன் வெண்டாளியையும் கட்டிய கண்ணியை உடையவன். அவன் சந்தனத்தைப் பூசிய மார்பினை உடையவன். அவன் குறவர்கள் மூங்கில் குழாயில் தேனைப்பெய்து முற்றச் செய்த கள்ளை மலை நிலத்துச் சிறிய ஊரில் உள்ள தம் சுற்றத்தாரோடு உண்டு மகிழ்ந்து பறையை முழங்கி அதன் தாளத்திற்கு இயைய ஆடுபவன். அவன் மீது இத்தெய்வம் ஏறி நின்று ஆடும் இயல்பினது ஆகும்.
வேலனுடன் மலை நிலத்தில் உள்ள மகளிரும் முருகனை வணங்குகின்றனர். இம்மகளிர் சுனையில் பூத்த மலரால் புனையப்பட்ட வண்டுகள் மொய்க்கும் மாலையைச் சூடியவர்கள் ஆவர். நறிய பூங்கொத்துகளையும் மராமரத்து மலர்க்கொத்துகளை இடையேயிட்டுத் தொடுக்கப்பட்ட தழையை ஆடையாக உடுத்தியவர்கள். அவர்கள் மயிலைப் போன்ற சாயலையுடையவர்கள்.
இவ்வாறு வேலனும் மகளிரும் வணங்கும் நிலத்தில் முருகப் பெருமான் வந்து தோன்றி அருளுவான். எனவே நீ அங்குச் சென்றும் முருகனைக் காண இயலும்.
இவ்விடம் தவிர முருகன் பழமுதிர்சோலையிடத்தும் அமர்ந்திருப்பான். பழமுதிர்சோலையில் இருந்து அருவியானது ஓடிவருகின்றது. அது சந்தன மரங்களைச் சுமந்து வருகின்றது. அகில் கட்டைகளை ஏந்தி வருகின்றது. மு்ங்கிலின் மலர்பறித்து அதனை அடியோடு சாய்த்து வருகின்றது.
பலாச்சுளைகள் நிரம்பி வர அது வருகின்றது. குரங்குகளும், யானைகளும் நடுங்கும்படி வருகின்றது.
மேலும் அது வாழைகளை, தேங்காய்களைத் தள்ளிய வண்ணம் வந்து கொண்டிருந்தது. மிளகுக் கொடிகளையும் சுமந்து வந்தது.
கரடிகள் மறைந்து கொள்ளும். கோழிகள் விலகும். ஆண்பன்றி பெண்பன்றியோடு பயந்து ஓடும். இப்படியாக அது காட்டினில் பயணத்தை தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருந்தது. இவ்வாறு பாயும் பெருமையுடைய நிலத்திலும் இருக்கத் தக்கவன் முருகன்.
அருள் வேண்டி வந்தவனே உனக்கு முருகன் இருக்கும் இடங்களை இதுவரைச் சொல்லி வந்தேன். நலமுடன் நீ கேட்டுவந்தாய். இனி நான் முருகனின் பெருமைகள் சிலவற்றைக் கூறுகிறேன்… கேள்.
அவன் பிறப்பு பற்றி முதலில் நான் கூறுகின்றேன். கேள். அவன் மலைமகள் மகன். ஆலமரத்தடியில் வீற்றிருக்கும் கடவுளின் செல்வன். இமயமலையில் உள்ள நீல நிறத்துப் பசுமைச் சுனையில் ஐந்து பெரும் பூதங்களான நிலம், நீர், காற்று, வான், தீ என்ற ஐந்தினுள் ஒன்றாகிய தீக்கடவுள் தீப்பொறிகளை கொண்டு வந்து தர ஆறுபெண்கள் முருகப் பெருமானை வளர்த்தார்கள். அவ்வகையில் வளர்ந்தவன் முருகன்.
அவனின் பெருமைகள் பலப்பல.
வானோர் வணங்கு வில்தானைத் தலைவ
மாலை மார்ப நூல் அறிபுலவ
அந்தணர் வெறுக்கை அறிந்தோர் சொல்மலை
மங்கையர் கணவ மைந்தர் ஏறே
வேல் கெழு தடக்கை சால் பெருஞ்செல்வ
குன்றம் கொன்ற குன்றாக் கொற்றத்து
விண் பொரு நெடுவரைக் குறிஞ்சிக் கிழவ
பலர் புகழ் நன்மொழிப்புலவர் ஏறே
அரும் பெறல் மரபின் பெரும்பெயர் முருக
நசையுநர்க்கு ஆர்த்தும் இசைபேர் ஆள
என்று முருகனின் பெருமைகளை நக்கீரர் அடுக்கி உரைக்கின்றார்.
இன்னும் அவன் பெருமைகளாக
புறச்சமயத்தார்க்கு அரியேறு போன்றவன்
வீட்டின்பத்தை வேண்டியவர்க்கு அதை அளிப்பவன்
துன்பப்பட்டு வந்தவர்க்கு அருளுபவன்
பேரணிகள் அணிந்த பெம்மான்
இரந்து வந்தவர்க்கு வேண்டுவன தந்து காப்பவன்
தேவரும் அந்தணரும் துதிக்கத் தக்கவன்
மதவலி என்னும் பெயரை உடையவன்
சூரனை அழித்தவன்
பூதங்கள் போற்றத் தக்கவன்
என்றவாறு முருகன் பல்வேறு பெருமைகளை உடையவனாக நக்கீரரால் ஏற்றிப் போற்றப் பெற்றுள்ளான். இந்தப் பெருமைகளை நீ சொல்லி வேண்டினால் உனக்கு வீடுபேறு கிடைக்கும். அவனை வணங்கும் முறையையும் உனக்கு நான் அறிவிக்கின்றேன்.
முந்து நீ கண்டுழி முகன் அமர்ந்து ஏத்திக்
கை தொழுஉப் பரவிக் கால் உற வணங்கி
என்ற முறையில் நீ முருகனை வணங்குவாயாக.
முதல் அவனை அன்போடு நோக்கு. அதன் பின் கைகள் தொழட்டும். அதன்பின் முருகனின் கால்களில் பொருத்தமுடன் வணங்கி விழுந்துஎழுக. இதுவே முருகனை வணங்கும் முறையாகும்.
நீ உன் கவலைகளை நினைத்துக் கலங்காதே. அவன் உன் வரவினை அறிந்து உனக்கு வேண்டியனவற்றை அருளுவான்.
அன்புடை நன்மொழி அளைஇ விளிவு இன்று
இருள் நிற முந்நீர் வளைஇய உலகத்து
ஒரு நீ ஆகித் தோன்ற விழுமிய
பெறல் அரும் பரிசில் நல்குமதி
உனக்கு வேண்டிய பரிசில்களை உனக்கு முருகன் நல்குவான், கவலைப்படாதே என்று அருள் வேண்டி வந்த ஒருவனுக்கு அருள் கிடைக்கும் என்று முருகனருள் பெற்றவன் ஆற்றுப்படுத்தும் போக்கில் திருமுருகாற்றுப்படை அமைந்துள்ளது.